คุณอาหมอคะ... หนูไม่ได้มาฝากให้ดูแลขนาดนี้

ในวันที่ข้อเท้าแพลงจนขยับตัวลำบาก และพี่ชายแท้ ๆ ต้องเดินทางไปงานวิชาการต่างประเทศด่วนนับสิบวัน ‘ลลิน’ คิดว่าตัวเองคงต้องใช้ชีวิตอย่างเงียบเหงาอยู่ตามลำพังในห้องพัก
จนกระทั่งเสียงกริ่งหน้าประตูดังขึ้น พร้อมกับการปรากฏตัวของ ‘นายแพทย์นที’ เพื่อนสนิทของพี่ชายที่เธอเคยเรียกติดปากว่าคุณอาหมอ
.
.
คุณอาหมอ ... พี่ชายไม่ได้ฝากให้มาดูแลกันขนาดนี้ไหมคะ ?
.
.
"ถ้าผมคิดค่าตรวจตามเวลาจริง..." นทีโน้มตัวเข้ามาใกล้อีกนิด สายตาคมกริบเลื่อนจากดวงตาคู่สวยลงมาหยุดอยู่ที่ริมฝีปากอิ่มสีชมพูฉ่ำของเธอนิ่งนาน "...ลลินแน่ใจเหรอครับ ว่าจะจ่ายไหว"
.
.
"หมอไม่ได้ว่างขนาดจะไปคอยดูแลใครถึงสี่ทุ่มหรอกครับ... ลลินก็น่าจะรู้ดีแก่ใจ"

งื้อออ จีบกันเกรงใจฉันบ้าง ><
.
.
นทีค่อย ๆ ถอนริมฝีปากออกช้า ๆ ปล่อยให้เธอได้กอบโกยอากาศเข้าปอด ริมฝีปากอิ่มของลลินบวมเจ่อและฉ่ำวาว ใบหน้านวลแดงก่ำ ดวงตาคู่สวยฉ่ำเยิ้ม
.
.
คนเขียนเขินแล้ว คนอ่านพร้อมหรือยังคะ ?
.
.
สำหรับผู้ใช้ Iphone / Ipad กดซื้อผ่านหน้าเว็บจะได้ราคาที่ถูกกว่าซื้อผ่านระบบ IOS ค่ะ