ระเริงรักเรือนมายา

"แม่นายเหมือน 'แม่' ของข้าเลยเจ้าค่ะ แม่ของข้าก็มักจะเป็นห่วงข้าเช่นนี้"

"แม่!" แม้อายุจะห่างกันอยู่มากแต่ชมจันทร์ก็ไม่ได้อยากเป็นแม่ใคร และที่สำคัญ...
"แม่ที่ไหนจะกอดจูบเอ็งได้เล่า อย่าให้ข้าดูแก่ชราเช่นนั้นเลย"

นกขมิ้นหน้าแดงจัด "กอดจูบ!...แม่นายอย่าพูดเช่นนี้ที่ไหนนะเจ้าคะ รู้ถึงไหนอายถึงนั่น ข้าต้องเสียหายมากแน่ ๆ"
นกน้อยยังคงความเป็นลูกพระยาผู้มีศักดิ์ศรี จนลืมไปว่าตอนนี้สถานะไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว

ส่วนชมจันทร์เห็นหน้าตาตื่นเช่นนั้นก็อยากแกล้งนัก มีอย่างที่ไหนเป็นฝ่ายเริ่มก่อนแท้ ๆ กลับทำตัวเยี่ยงผู้ถูกกระทำ มิใช่ตนหรอกหรือที่เป็นฝ่ายถูกล่อลวง
"ข้าจะโพทะนาให้ทั่วคุ้งน้ำ ว่าคืนนั้นเอ็งให้ท่าข้า"

"แม่นาย!!" แก้มแดงพองออกอยู่อย่างนั้น ปากเล็ก ๆ ขมุบขมิบบ่นงึมงำไม่ทราบความหมาย



อาจเริ่มด้วยร้ายแต่จบด้วยรัก นิยายยูริย้อนยุคแนวจั๊กจี้หัวใจ ความสัมพันธ์งง ๆ ระหว่างทาสสาวหมาด ๆ กับแม่นายรุ่นใหญ่ จากที่เป็นเพียงทาสในเรือนเบี้ยกลับคิดการใหญ่ใช้วิธีลัดหาเงินใช้หนี้ งานนี้สาวน้อยจะมัดในแม่นายสุดโหดได้ยังไง ในเมื่อมีสตรีหมายตาแม่นายมากนัก...

ขอให้มีความสุขกับการอ่านนะคะ^^