กราบกมล (เล่ม ๑)

คนสองคนที่ยืนอยู่กันคนฟากฝั่ง อีกคนโหยหาความเท่าเทียม อีกหนึ่งคนสูญเสียบรรดาศักดิ์

ความสัมพันธ์ดุจเส้นขนาน...อย่างไรก็ไร้ทางบรรจบ บนเส้นทางล้วนมีแต่ความชิงชัง

"ท่านชายไร้หัวใจดังเช่นคนในพระนครว่าไว้ เป็นกระหม่อมที่หลงผิด กลายเป็นวัวเป็นควายให้ท่านชายหลอกใช้ หน้ามืดตามัวล้วนเพราะเชื่อใจคนผิดโดยแท้"

"ไอ้เปลว ที่แกทำลงไปทั้งหมด...ก็มิใช่ว่ายินยอมพร้อมใจหรอกหรือ?"

"...."

"เหตุใดในตอนนี้จึงมีฉันคนเดียวที่เป็นคนผิดเล่า?"