OUR SECRET DESIRE เกียร์ร้ายซ่อนรัก

เสียงประตูห้องพักปิดลง ก่อนแผ่นหลังของเพียงขวัญจะถูกดันแนบกับบานประตู ริมฝีปากของเหนือเมฆบดจูบลงมาอย่างร้อนแรง ขณะที่เสื้อช็อปวิศวะซึ่งเธอกระชากออกจากตัวเขาหล่นอยู่บนพื้น

ทั้งคู่เพิ่งทะเลาะกันกลางงานเลี้ยงฉลองชัยชนะของคณะ ไม่มีใครรู้ว่าคู่กัดที่พร้อมจะฉีกหน้ากันทุกครั้งเมื่อพบหน้า กลับตามกันขึ้นมาบนห้องด้วยความสมัครใจ

"ถ้าเปิดประตูออกไปเมื่อไร เราจะกลับไปเป็นคนที่เกลียดกันเหมือนเดิม"

เพียงขวัญตั้งเงื่อนไข ทั้งที่มือยังจับปกเสื้อของเขาไว้แน่น

เหนือเมฆมองเธอด้วยแววตาที่ไม่หลงเหลือความเย็นชา

"คืนนี้มึงเป็นคนดึงกูเข้าห้องเองนะ"

"ฉันยังเปลี่ยนใจได้"

เขาหยุดทันที แล้วถอยออกไปเล็กน้อย แม้ลมหายใจยังร้อนจัด

"งั้นบอกให้กูออกไป"

เพียงขวัญสบตาเขา ก่อนปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตเม็ดถัดไปด้วยตัวเอง

"ฉันไม่ได้บอกให้หยุด"

คืนนั้นจึงกลายเป็นความลับที่ทั้งคู่ตกลงว่าจะไม่มีวันพูดถึงอีก

แต่เช้าวันต่อมา เพียงขวัญตื่นขึ้นมาพบว่าเหนือเมฆหายไปแล้ว เหลือเพียงเสื้อช็อปของเขาคลุมอยู่บนร่าง และสร้อยเกียร์เส้นเล็กวางอยู่ข้างหมอน

เธอนำมันไปคืนที่คณะ ตั้งใจจบทุกอย่างไว้เพียงคืนเดียว ทว่ากลับได้รับข่าวว่าเธอต้องเข้าร่วมโครงการประกวดสะพานเหล็กกับคณะวิศวกรรมศาสตร์

และหัวหน้าทีมที่เธอต้องทำงานด้วยตลอดสามเดือนก็คือผู้ชายคนเดียวกับเจ้าของเสื้อช็อปที่ยังมีกลิ่นติดอยู่บนตัวเธอ

เหนือเมฆรับสร้อยเกียร์คืน ก่อนโน้มลงมากระซิบข้างหู

"เมื่อคืนมึงบอกให้ลืม แต่ไม่ได้บอกว่าห้ามทำให้เกิดขึ้นอีก"