เมียจำยอมของเสือเดช

เสือเดช ตั้งแต่ที่รู้ว่าฉุดมาผิดคน โจรหนุ่มก็ได้แต่กล่ำกลืนความไม่พอใจลงไปแล้วจำใจต้องจัดงานอย่างเร่งด่วนขึ้นแทน

โจรหนุ่มตวัดสายตาคมเข้มดุดันมองคนตัวบางข้างกายที่ก้มหน้าหลบตาเขา

บุหลันคนนี้เพิ่งกลายมาเป็นเมียของเขา หากแต่เขาไม่ได้ต้องการเมียคนนี้แต่แรก เพียงแต่จำใจรับเท่านั้น…

"จำไว้ เอ็งมันก็แค่อีตัวแถมที่กูฉุดมาผิด"

"...อึก" คนตัวเล็กพยายามขัดขืน ดวงตาคู่สวยรื้อไปด้วยน้ำตา ใบหน้าเล็กและคางมนถูกบีบจนขึ้นสี หากแต่ก็ไม่อาจสั่นไหวหัวใจของเสือหนุ่มคนนี้ได้ ปากหยักหนาเอ่ยปากเตือนเสียงทุ้มต่ำและเฉียบขาด กดดันด้วยสายตาคุกคามอย่างแรงกล้า

"จงอยู่ที่นี่อย่างสงบเสงี่ยมเจียมตัว อย่าคิดลองดีหรือเรียกร้องสิ่งใดจากกู เพราะกูไม่เคยคิดจะยกย่องมึงตั้งแต่แรก หน้าที่ของมึงมีแค่ปรนนิบัติกูและทำหน้าที่เมีย อยู่อย่างเจียมเงียบ ๆ ...เข้าใจใช่ไหม!?"

ดวงตาสีอ่อนสั่นไหว คำว่าปรนนิบัติและทำหน้าที่เมียนั่นถูกสลักไว้ในใจ ร่างเล็กสั่นกลัวอย่างคนที่ต้องรับรู้ชะตาต่อจากนี้ แต่ก็ทำได้เพียงสั่นกลัวและไม่อาจตอบอะไรออกไป

แต่เสือเดชเมื่อบอกออกไปแล้วก็ไม่สนใจ หัวหน้าซุ้มโจรทำเพียงปล่อยคางมนลงและหมุนตัวเดินสะบัดบ่าจากไป

ทิ้งเจ้าสาวป้ายแดงให้นั่งอยู่ท่ามกลางพิธีที่จบลงจากการกระทำลวกๆ ไม่สนเลยสักนิดว่าอีกคนต้องชอกช้ำและโดดเดี่ยวอยู่ท่ามกลางพิธีที่เจ้าบ่าวหมางเมินทอดทิ้งไปอย่างไม่ใยดียังไง

โดยเสือเดชไม่มีทางรู้เลยว่า ภายใต้ใบหน้าที่แกล้งทำเป็นสลดและก้มหัวน้อมรับคำสั่งนั้นอย่างเจียมเนื้อเจียมตัวนั้น….ลอบกำลังกำหมัดแน่น และในใจกำลังสบถแช่งชักหักกระดูกเขายับเยินไปถึงโคตรเหง้าแล้ว!

บุหลันหนุ่มนั่งนิ่งอยู่บนเสื่อท่ามกลางสายตาเวทนาของสมุนโจร ดวงตาที่เมื่อครู่แกล้งทำเป็นสลดและสั่นระริกแปรเปลี่ยนเป็นดุดันแข็งกร้าวขึ้นมาทันควัน

‘เหยียดกูเก่งนักนะไอ้โจรจังไร คิดว่ากูอยากได้มึงเป็นผัวนักหรือไง!’

'หน้าตาก็พอจะทนมองให้เป็นผัวกูได้อยู่หรอก แต่ปากคอเราะรายพูดจาหมาไม่แดก สมองมีปัญหา แค่งานง่ายๆ อย่างฉุดคนยังฉุดผิด นี้ยังจะริอ่านมาทำตัวเป็นหัวหน้าโจร ถุย!’

‘ต้องกูหรอกที่จำใจรับมึงเป็นผัว!’

________________________________________

Mpreg (ท้องได้)
-พระเอกอายุมากกว่า