ทะลุมิติเข้ามาเป็นคุณหนูตกอับ ขอมุ่งเป็นหมอหญิง แต่องค์รัชทายาทกลับตามตื๊อไม่เลิก

ท่ามกลางสวนท้อพันปีบนสรวงสวรรค์ ทวยเทพสององค์ได้ตั้งกติกาการเดิมพันอันแสนท้าทายขึ้นมา..ระหว่างความรักที่มนุษย์ต่างลุ่มหลง กับหน้าที่ที่ค้ำจุนโลกหล้า สิ่งใดกันแน่ที่ทรงพลังและมีอิทธิพลเหนือกว่ากัน

เพื่อหาคำตอบ ดวงวิญญาณของศัลยแพทย์สาวฝีมือฉกาจจากยุคปัจจุบัน จึงถูกดึงข้ามมิติเวลามาจุติในร่างของลู่ซือเถียนบุตรีอดีตแม่ทัพตกอับผู้มีมารดาป่วยหนักและครอบครัวยากจนข้นแค้น

เงื่อนไขของสวรรค์นั้นเรียบง่าย..หากนางยอมตกลงปลงใจแต่งงานกับบุรุษใด ย่อมหมายความว่านางพ่ายแพ้และเลือกความรัก แต่หากนางยืนหยัดครองตัวเป็นโสดเพื่อเป็นหมอรักษาคนจนถึงวันสำเร็จการศึกษา ย่อมแปลว่านางเลือกหน้าที่

หึ..สำหรับแพทย์สาวสู้ชีวิตที่เคยผ่านสมรภูมิในห้องฉุกเฉินมาแล้วอย่างนาง ความรักมันกินไม่ได้ การช่วยชีวิตคนไข้ต่างหากคืออุดมการณ์ที่แท้จริง

ลู่ซือเถียนตั้งปณิธานอย่างแน่วแน่ นางจะพลิกชะตาชีวิตตระกูลลู่ด้วยสองมือและเข็มเงินของนางเอง ท่ามกลางธรรมเนียมโบราณที่กดขี่สตรี แม้จะต้องทนต่อสายตาเหยียดหยามและการกลั่นแกล้งสารพัดจากบรรดาคุณชายทายาทหมอหลวง นางก็ไม่หวั่น นางพร้อมจะงัดทุกความรู้ทางการแพทย์มาตอกหน้าพวกเขาให้หงายหลัง

ทุกอย่างควรจะดำเนินไปตามแผนการอันแสนสงบสุข หากนางไม่ต้องมาโชคร้าย เตะตาบุรุษผู้เป็นดั่งฝันร้ายของสตรีทั้งเมืองหลวง

จ้าวเทียนอี้คุณชายจอมเสเพล รูปงามราวกับเทพบุตร ทว่าหน้าหนาและกวนประสาทที่สุดในสามโลก เขาคือสหายสนิทของสหายร่วมห้องนาง ผู้ที่ขยันเดินเข้าออกหอนอนสตรีราวกับเป็นสวนหลังบ้านของตนเอง

ยิ่งนางแสดงท่าทีเมินเฉย เย็นชาและมองเขาเป็นเพียงธาตุอากาศ สัญชาตญาณนักล่าของเขาก็ยิ่งถูกกระตุ้น เขาตามตื๊อ เขาหยอกล้อ เขาคอยฉวยโอกาสป้วนเปี้ยนอยู่รอบกาย จนกำแพงน้ำแข็งของนางเริ่มสั่นคลอน

ทว่าสิ่งที่ลู่ซือเถียนไม่เคยล่วงรู้เลยก็คือ..ภายใต้รอยยิ้มเจ้าสำราญ กลิ่นสุราดอกท้อและท่าทีเกียจคร้านนั้น ตัวตนที่แท้จริงของเขาคือองค์รัชทายาท พยัคฆ์ร้ายที่ซ่อนเขี้ยวเล็บ กุมอำนาจล้นฟ้าและกำลังรอคอยเวลาที่จะขย้ำเหยื่อให้จมเขี้ยว..และเหยื่อที่เขาหมายตาก็คือหัวใจของนาง

เมื่อสวรรค์เดิมพันด้วยชะตาชีวิต แต่บุรุษจอมกะล่อนกลับเดิมพันด้วยหัวใจและบัลลังก์..

งานนี้คุณหนูตกอับจะรักษาอุดมการณ์เอาไว้ได้ หรือจะถูกคนหน้าหนาต้อนให้จนมุมจนต้องยอมมอบหัวใจกันแน่

"คุณหนูลู่..ตำราฝังเข็มพวกนั้นมันมีอันใดน่ามองนักหนา สู้เงยหน้าขึ้นมาสบตาบุรุษที่หล่อเหลาที่สุดในแคว้นเช่นข้าไม่ได้หรอกกระมัง"

ชายหนุ่มเอนกายกระซิบชิดใบหู กลิ่นอำพันทะเลลอยแตะจมูก

"ขออภัยคุณชายจ้าว.."

ลู่ซือเถียนปรายตามองเขาด้วยสายตาว่างเปล่า

"ในสายตาข้า ท่านก็เป็นเพียงโครงกระดูกหุ้มหนังที่มีเส้นลมปราณให้ข้าฝึกฝนเท่านั้น ถอยไป..ข้าจะอ่านตำรา"

"หึ.."

จ้าวเทียนอี้ยกยิ้มร้ายกาจ แววตาทอประกายลุ่มหลง

"หากเจ้าฝังเข็มลงกลางใจข้าได้สำเร็จ..ข้าจะยอมสยบแทบเท้า ให้เจ้าเป็นหมอประจำตัวและประจำหัวใจข้าแต่เพียงผู้เดียวเลย..อาเถียน"

เขาไม่คิดยอมแพ้ง่ายๆหรอก ไม่ว่าจะเป็นอย่างไรเขาต้องคว้าหัวใจของลู่ซือเถียนผู้นี้มาให้ได้