เหนือหัวใจภาคี เล่ม 7 ภาค ลูกควายเจ็ดตัว

"แม่ว่าวันนี้หนูพูดน้อย ไม่ค่อยหัวเราะเลยหนูโอเคใช่ไหมมะต๋าว" เหนือฟ้าเริ่มล้างเหนือล้างตัวเด็กชายแล้วพาขึ้นมานั่งขอบอ่าง เช็ดเหนือเช็ดตัวมะต๋าวให้แห้งสนิท

"ท๋าวเข็บเฉียง" มะต๋าวบอกว่ากำลังเก็บเสียงอยู่

"เก็บเสียงเหรอครับ เก็บเสียงทำไมล่ะลูก" เหนือฟ้าสงสัยแล้วแต่งตัวให้มะต๋าวจนเสร็จ แต่หนูน้อยก็ยังไม่ยอมพูดอะไร กระทั่งผักหมเข้ามาแล้วงับชายเสื้อของเจ้านายตัวน้อยให้ไปดูบางสิ่ง

เด็กชายจึงรีบมุดช่องหมาออกไปทันที "อ้าวเดี๋ยวก่อนสิมะต๋าว ผักหม"

เหนือฟ้าร้องห้ามเป็นจังหวะที่ภาคีตรวจตรารอบบ้านเสร็จแล้วกลับขึ้นมาพร้อมกับนมหนึ่งแก้ว เขาส่งนมให้เหนือฟ้าดื่มแล้วชะเง้อมองลูกชายที่มุดลอดช่องหมาเข้าไปในห้องนอนของตนเอง

"มีอะไรเหรอเหนือ" ภาคีทรุดกายลงแล้วโอบหัวไหล่อุ่นเข้ามา

"เหนือว่ามะต๋าวแปลก ๆ ค่ะ"

"งั้นเราไปแอบดูลูกกันดีไหม"

"ไปค่ะ"

พ่อแม่ขี้สงสัยย่องไปดูมะต๋าวที่ห้องนอนค่อย ๆ แง้มประตูแล้วยืนดูบางสิ่งอย่างเงียบเชียบ

"โฮ่งโฮ่ง" ผักหมยืนเห่าทำหน้าที่ฝึกซ้อมแล้วส่งสัญญาณให้หนูน้อยเริ่มพูด

"เปาะ ป่อ ป๋อ ปอ" มะต๋าวกำลังฝึกพูดคำว่าพ่อให้ชัด

"โฮ่ง โฮง ฮง โบ๊ววว" ผักหมออกเสียงให้ฟังเป็นตัวอย่างแต่ดันปิดท้ายด้วยการหอนจนเสียงเหิน

"พี่คีคะ นี่ลูกกำลังฝึกเรียกพี่คีว่าพ่ออยู่ค่ะ" เหนือฟ้าซึ้งจนน้ำตาไหลอัตโนมัติเช่นเดียวกับภาคีที่กำลังกะพริบตาถี่ ๆ เพื่อไล่หยาดน้ำตาที่กำลังพรั่งพรู

"คิกคิก" มะต๋าวขำผักหม "แค็ก ๆ" หนูน้อยไอสองครั้งเพื่อเตรียมตัวออกเสียงใหม่อีกรอบ

"แหมะ แม๋ แหม๋ แหม แม่" ครั้งนี้มะต๋าวฝึกออกเสียงเรียกคำว่าแม่

"โฮ่งโฮ่ง" ผักหมเห่าดีใจที่เจ้านายตัวน้อยออกเสียงคำว่าแม่ได้ชัดเจน พลางตวัดปลายลิ้นแดงชโลมใบหน้าเล็กของมะต๋าวเพื่อเป็นกำลังใจ

"งั้นเพาะขี้ เปาะขี้ ป๋อขี่ ป้อขี้ ป้อ กรี๊ดดดด" มะต๋าวดีใจหมุนตัวรอบผักหม ในที่สุดตัวเองก็ออกเสียงได้สักที จากนั้นหนูน้อยจึงวิ่งกลับออกมาจากห้องนอนอย่างรีบร้อน

"พี่คีกลับห้องกันค่ะ ลูกมาแล้ว" เหนือฟ้าฉุดแขนภาคีหนีเข้าห้องนอน แล้วรีบทาบทับอยู่บนตัวสามีเพื่อแกล้งหลับ ทำให้มะต๋าวที่เข้ามาเห็นเข้าใจผิดว่าแม่กำลังจะขี่พ่อ

"นุ๋งขี่ง่อง่อ บะไบ" มะต๋าวโบกมือลาเพราะกลัวว่าจะรบกวนกิจกรรมของพ่อกับแม่

"เดี๋ยวก่อนต๋าวต๋าว ฮ่าฮ่าแม่ขี่เสร็จแล้ว จริงไหมป้อคี" เหนือฟ้ารีบขอความเห็น

"จริงครับขี่เสร็จเรียบร้อยแล้วฟินสุดสุด" ภาคีรีบขานตอบ

"ไหนต๋าวมีอะไรจะเซอร์ไพรส์แม่กับป้อรึเปล่า เราสองคนรอหนูอยู่นะครับ" เหนือฟ้าล็อกตัวมะต๋าวเข้าไปกอดแล้วอุ้มขึ้นมาวางบนเตียง

"มีก๊าบ" หนูน้อยกลืนน้ำลายแล้วลุกขึ้นเดินโงนเงนเข้าไปหาแม่เป็นคนแรกจากนั้นตรึงหน้าเหนือฟ้าไว้หลวม ๆ ไล้ปลายนิ้วอ้วนกลมไปตามจมูกและแก้ม "ท๋าวฮักแม่"