เสียงรักแห่งฮันยาง เล่ม 1

ฮันยางในแผ่นดินโชซอน เมืองหลวงที่กำแพงสูงมิได้แบ่งแยกเพียงเรือนของขุนนางกับผู้คนสามัญ หากยังขีดเส้นชะตาของผู้คนเอาไว้ด้วยฐานันดร หน้าที่ และชาติกำเนิด

"ซอฮวา" บุตรีตระกูลฮัน เติบโตขึ้นท่ามกลางความคาดหวังของครอบครัว นางได้รับการอบรมทุกอย่างที่กุลสตรีจากตระกูลขุนนางพึงมี ตั้งแต่การอ่านเขียน กิริยามารยาท ไปจนถึงการรู้ว่าควรวางตัวเช่นไรเพื่อไม่ให้ชื่อเสียงของวงศ์ตระกูลต้องมัวหมอง

ตรงกันข้ามกับ "ยอนอี" เด็กหญิงตัวเล็กที่เติบโตอยู่ในเรือนพักคนรับใช้พร้อมมารดา ชีวิตของนางเรียบง่ายกว่ามาก วันหนึ่งช่วยงานในครัว วันหนึ่งเรียนรู้เรื่องสมุนไพร และในเวลาว่างก็มักหาทางวิ่งไปหาคนที่ตนเองสนิทที่สุด

ต่อหน้าผู้ใหญ่ ยอนอีรู้ดีว่าต้องก้มหน้าและเรียกอีกฝ่ายว่า "คุณหนู"

แต่เมื่อไม่มีผู้ใดอยู่ตรงนั้น ซอฮวาก็ยังเป็นเพียง

"พี่ซอฮวา"

คนที่แบ่งขนมให้นาง คอยดูแผลยามหกล้ม สอนตัวหนังสือที่นางอ่านไม่ออก และยอมให้นางนั่งฟังเสียงคายากึมอยู่ข้างกาย แม้เด็กหญิงจะช่างพูดจนทำให้บทเพลงขาดหายอยู่บ่อยครั้ง

สำหรับยอนอี โลกในวัยสิบขวบอาจกว้างเพียงเรือนตระกูลฮัน สวนที่พวกนางชอบไปด้วยกัน ห้องครัวที่มีกลิ่นอาหารลอยออกมาตั้งแต่เช้า และแผ่นหลังของหญิงสาวคนหนึ่งที่นางสามารถวิ่งตามได้เสมอ

ส่วนซอฮวาเองก็เคยเชื่อว่า ชีวิตคงดำเนินต่อไปเช่นนั้น

กระทั่งวันหนึ่ง ยอนอีเงยหน้าถามนางด้วยคำถามแสนธรรมดา

"เมื่อโตขึ้น พี่ซอฮวาอยากเป็นอะไรหรือเจ้าคะ"

ซอฮวากลับตอบไม่ได้

เพราะตั้งแต่เกิดมา นางถูกสอนเพียงว่าบุตรีตระกูลฮัน "ควร" เป็นเช่นไร

แต่ไม่เคยมีใครถามเลยว่า นาง "อยาก" เป็นอะไร

และเด็กสาวทั้งสองในวันนั้นยังไม่อาจรู้ว่า เมื่อกาลเวลาเคลื่อนผ่านฮันยางไป ชีวิตของพวกนางจะไม่ได้ถูกกำหนดด้วยความรู้สึกเพียงอย่างเดียว

ในแผ่นดินที่ฐานันดรสามารถกำหนดได้ว่าใครควรยืน และใครควรคุกเข่า

บางครั้ง แม้แต่การเรียกชื่อคนที่ผูกพันที่สุดอย่างที่เคยเรียก ก็อาจกลายเป็นสิ่งที่ยากเกินเอื้อม

เสียงรักแห่งฮันยาง

เรื่องราวของหญิงสาวสองคนซึ่งเติบโตขึ้นท่ามกลางขนบและชนชั้นแห่งโชซอน ก่อนจะได้เรียนรู้ว่า บางความรู้สึกไม่จำเป็นต้องเอ่ยออกมาเป็นคำว่ารัก ก็สามารถติดตามคนคนหนึ่งไปได้ไกลกว่าที่เคยคิด