เรือนทาส

‘บุษบง’ รู้มาตลอดว่าตนเป็นเพียงเด็กกำพร้าที่คุณหญิงแขเมตตาชุบเลี้ยง แม้อาศัยอยู่ใต้ชายคาเดียวกันกับคนในบ้าน หล่อนก็ไม่เคยมีสิทธิ์เรียกร้องสิ่งใด ต้องเจียมตัว อดทน และพยายามทำตนให้เป็นประโยชน์ เพื่อไม่ให้ใครกล่าวได้ว่าเลี้ยงเสียข้าวสุก
หล่อนจึงไม่เคยคิดว่าชายอย่าง ‘เกื้อกูล’ จะหันมามอง
จากคนแปลกหน้าที่พบกันโดยบังเอิญ เขาค่อย ๆ กลายเป็นคนที่หล่อนไว้ใจ เป็นความอ่อนโยนในวันที่ชีวิตมีแต่เรื่องให้เจ็บช้ำ ทว่าการรักเขาไม่ใช่เรื่องง่าย เมื่อชายหนุ่มถูกหมายไว้ให้กับบุตรสาวของคุณสร้อย ผู้ไม่เคยยอมให้หล่อนได้มีความสุข
ระหว่างที่บุษบงพยายามห้ามใจ ความฝันถึงหญิงผู้หนึ่งกลับยิ่งแจ่มชัดขึ้นทุกคืน ทั้งแววตา น้ำเสียง และความห่วงใยที่ทำให้หล่อนรู้สึกผูกพันอย่างไม่อาจอธิบาย ราวกับได้พบใครสักคนที่เฝ้ารอหล่อนมานานแสนนาน
คำตอบอาจอยู่ในเรือนทาส...เรือนเก่าที่ไม่มีใครอยากเข้าใกล้
และเรื่องราวของหญิงในเรือนหลังนั้น อาจทำให้เด็กกำพร้าอย่างหล่อนได้รู้เป็นครั้งแรกว่า ก่อนจะเติบโตขึ้นมาอย่างเดียวดาย หล่อนเคยเป็นที่รักของใครมากเพียงใด