ท่านประธานครับ ผมไม่ได้อยากเป็นน้องชายของคุณ

คืนฝนตกที่เลวร้ายที่สุดในชีวิต หวังจิ่งเหยียนสูญเสียทั้งพ่อแม่ บ้าน และทุกสิ่งที่เคยมี ก่อนจะได้พบกับ เซียวอวี้เฉิน ท่านประธานโอเมก้าผู้ยื่นร่มและพาเขากลับบ้าน

จากเด็กหนุ่มไร้ที่ไป เขาได้รับทั้งครอบครัว การศึกษา และการปกป้อง จนค่อย ๆ เติบโตเป็นอัลฟ่าผู้เก่งกาจและยืนได้ด้วยตัวเอง

แต่มีสิ่งหนึ่งที่เซียวอวี้เฉินไม่เคยรู้

เด็กที่เขาเอ็นดูเหมือนน้องชาย ไม่ได้อยากเป็นน้องชายของเขาเลยสักนิด

เมื่อความผูกพันตลอดหลายปีเปลี่ยนเป็นความรัก หวังจิ่งเหยียนจึงตัดสินใจเดินเข้าไปหาคนที่เคยปกป้องเขา พร้อมคำสารภาพที่เก็บไว้มานาน

[คุณเซียวครับ ผมโตแล้ว]

[แล้วผมก็ไม่เคยอยากเป็นน้องชายของคุณ]

ครั้งนี้เขาไม่ได้ต้องการให้คุณเซียวปกป้องอีกต่อไป

แต่ต้องการยืนข้างเขา ในฐานะคนรัก และเป็นฝ่ายปกป้องคุณเซียวไปตลอดชีวิต