บุตรทั้งสามที่ข้าเลี้ยงมา ชาตินี้ข้าไม่เอาแล้ว

เสิ่นเยว่หลันใช้เวลาสิบหกปี ทำหน้าที่ภรรยาและมารดาอย่างดีที่สุด

นางทุ่มสินเดิม ประคองจวน ปูทางอนาคต และเลี้ยงดูบุตรทั้งสามด้วยสองมือของตน
จนกระทั่งวาระสุดท้ายของชีวิต นางจึงได้รู้ว่า...

เด็กทั้งสามที่นางรักยิ่งกว่าชีวิต ไม่ใช่ลูกของนางแม้แต่คนเดียว

พวกเขาคือบุตรของสามีกับหญิงที่เขารัก
ทุกคนรู้ความจริง มีเพียงนางที่ถูกปิดบัง

สุดท้ายเสิ่นเยว่หลันตายอย่างเดียวดายในเรือนนอกเมือง
ขณะที่ลูกทั้งสามซึ่งนางเลี้ยงมากับมือ กำลังอยู่พร้อมหน้ากับมารดาผู้ให้กำเนิด

เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง นางกลับมาอยู่ในวัยสามสิบหก
ย้อนกลับมาก่อนทุกสิ่งจะสายเกินแก้

ครั้งนี้นางจะไม่แก้แค้นเด็ก ๆ ด้วยความผิดที่พวกเขายังไม่ได้ก่อ
แต่ก็จะไม่เป็นมารดาผู้ยอมสละทุกอย่างเพื่อพวกเขาอีก

อยากเข้าสู่กองทัพหรือ? จงใช้ความสามารถของตนเอง
อยากได้อนาคตที่ดีหรือ? จงสร้างมันด้วยมือของตน
ส่วนเงินทอง บุญคุณ กิจการ และชีวิตของนาง...

ชาติก่อนนางให้จนไม่เหลืออะไร
ชาตินี้ นางไม่เอาแล้ว