ท่านพี่ช่วยปั้นซาลาเปาให้ข้าที

เพราะกลัดกลุ้มกับขนาดหน้าอกที่แบนราบน้อยนิด
แม่นางน้อยวัยสิบเจ็ดจึงลอบไปขอคำแนะนำจากแม่เฒ่าผู้อาวุโสประจำหมู่บ้าน
"หากอยากให้หน้าอกที่แบนราบเหมือนซาลาเปาถูกทับกลายเป็นซาลาเปาอวบอูมลูกโตต้องอาศัยมือบุรุษช่วยเหลือ"
"หืม ช่วยยังไง"
"ช่วยอย่างนี้ไงเล่า"
แม่เฒ่ายกสองมือทำท่านวดหน้าอกประกอบคำพูด
"ข้าจะไปหาบุรุษผู้นั้นจากไหนล่ะ แม่เฒ่าก็พูดไม่คิด"
"ยากอะไร แต่งงานสิ แล้วให้สามีของเจ้าช่วยนวด"
"แต่งงานอะไร ข้ายังไม่อยากแต่งเสียหน่อย อีกอย่างข้ายังมองไม่เห็นบุรุษถูกใจสักคน"
ปากนางบอกแม่เฒ่าไปอย่างนั้น แต่อันที่จริงสายตาก็เหล่ๆ มองๆ ไว้บ้างแล้วล่ะ คนผู้นั้นเป็นพ่อค้าซาลาเปาที่เพิ่งย้ายมาอยู่ข้างบ้านได้ครึ่งปี เพราะรั้วติดกันนางจึงมองเห็นเขานวดแป้งซาลาเปาด้วยความแข็งขันจนเคยนึกอยากจะทอดร่างให้เขานวดๆ ปั้นๆ แทนแป้งซาลาเปาสักครั้ง
"อ๊า!!! ข้ารู้แล้วว่าจะไปขอให้ใครช่วยนวดก้อนซาลาเปาของข้า"