วาสนาลิขิตแค้น

"ซูจิ่งเฉิน…เจ้ารักข้าหรือไม่"

นางถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมองนาง ดวงตาคู่นั้นยังคงสงบนิ่ง เขาไม่ตอบคำถาม

เซี่ยจิ่นเหยียนกำแส้แน่นขึ้น "ข้าถามว่าเจ้าเคยรักข้าบ้างหรือไม่"

ซูจิ่งเฉินยังคงเงียบ นางมองเขาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยกแส้ขึ้นอีกครั้ง เสียงฟาดดังขึ้นในคุกหลวง "ตอบข้า!"

ชายหนุ่มยังคงไม่ตอบ

ความเงียบนั้นทำให้นางรู้สึกเหมือนถูกเหยียบย่ำ ทั้งที่คนตรงหน้าควรเป็นผู้ที่ยอมก้มหัวให้นางที่สุด กลับกล้าทำเหมือนไม่ได้ยินคำถามของนาง เซี่ยจิ่นเหยียนหัวเราะออกมาเบาๆ "ดี…เช่นนั้นข้าจะถามเจ้าอีกเรื่อง"

นางก้าวเข้าไปใกล้ ก่อนจะมองเขาด้วยสายตาที่เย็นลงกว่าเดิม "เจ้ายังรักเสิ่นอวี้หรงอยู่หรือไม่"

คราวนี้ซูจิ่งเฉินเงยหน้าขึ้นมามองนาง แล้วตอบโดยทันทีด้วยน้ำเสียงของเขาแหบพร่า "ข้ารักนาง"