มรดกสาป คฤหาสน์อัครเวทิน

"ขอแสดงความยินดีด้วยครับคุณรินรดา... คุณคือทายาทสายตรงเพียงคนเดียว ที่ได้รับสิทธิ์ครอบครองมรดกพันล้านของตระกูลอัครเวทิน"

สำหรับ ‘รินรดา’ หญิงสาวกำพร้าผู้สู้ชีวิต จดหมายพินัยกรรมจาก ‘เจ้าสัวทศ’ มหาเศรษฐีผู้ล่วงลับไปเกือบสามสิบปี เปรียบเสมือนปาฏิหาริย์ที่เปลี่ยนชีวิตเธอชั่วข้ามคืน
ทว่า... เงินพันล้านไม่มีสิ่งใดได้มาฟรี
เงื่อนไขการรับมรดกคือเธอต้องเข้าไปพำนักใน ‘คฤหาสน์อัครเวทิน’ กลางหุบเขาลานหมอกเป็นเวลา เจ็ดราตรี
พร้อมปฏิบัติตาม ‘กฎเหล็กต้องห้ามสี่ข้อ’ อย่างเคร่งครัด:

ห้ามดับตะเกียงน้ำมันทองเหลือง หน้าภาพเหมือนบรรพบุรุษเด็ดขาด
ห้ามส่องกระจกเงาบานใดในบ้าน หลังเวลาเที่ยงคืนจนถึงรุ่งสาง
หากได้ยินเสียงเคาะฝาผนังห้องนอน ห้ามเคาะตอบ และห้ามเปิดประตูเด็ดขาด
ห้ามย่างกรายขึ้นไปบนชั้นสาม หรือลงไปยังห้องใต้ดิน ก่อนพ้นคืนที่เจ็ด
นาฬิกาลูกตุ้มโบราณเริ่มนับถอยหลังสู่ความตาย...
เสียงเคาะผนังห้องนอนข้างใบหู... เงาในกระจกที่ฉีกยิ้มกว้างทั้งที่เธอกำลังร้องไห้...
และกลิ่นเน่าเหม็นของ โครงกระดูกมนุษย์นับพันศพ ที่ถูกโบกปูนยัดซ่อนไว้ในผนังบ้าน!

ความจริงอันน่าสะพรึงกลัวเปิดเผยว่า มรดกนี้คือกับดักมรณะ ร่างของเธอถูกเตรียมไว้เป็น ‘ภาชนะสังเวย’
และภาพวาดสีน้ำมันกลางห้องโถง... แท้จริงแล้วทำจาก ผืนหนังมนุษย์ของแม่เธอที่ถูกชำแหละเมื่อยี่สิบปีก่อน!

เมื่อตะเกียงคุ้มกันดับลง และทนายหนุ่มถูกคำสาปสิงสู่... รินรดาจะเอาชีวิตรอดจากคฤหาสน์กลืนวิญญาณแห่งนี้ได้อย่างไร ก่อนที่รุ่งอรุณของคืนที่เจ็ดจะพรากลมหายใจของเธอไปตลอดกาล!