รักจนไม่รู้จะรักยังไง

"ที่เลือกเรียนคณะนี้คือตามความสามารถหรือตามผู้ชายล่ะ"

"..." ร่างบางช้อนสายตามองคนที่พูดแดกดันกัน ถึงแม้คิดไว้ว่าจะไม่สนใจคำพูดของเขาอีกแล้ว แต่หัวใจก็อดเจ็บแปลบไม่ได้

"เอาเถอะ…ยังไงก็อย่าคิดว่าตัวเองทำสำเร็จล่ะ ถ้าเจอกันก็ไม่ต้องแสดงให้คนอื่นรู้ว่ารู้จักกัน ไม่ต้องทัก!"

"พี่ธามเองก็เลิกสำคัญตัวเองผิดได้แล้ว"

"ดี! ถ้าเรียนจบแล้วก็รีบไปพ้นๆ"

***************

"ขอโทรศัพท์เอมคืนด้วยค่ะ" เธอเอ่ยเสียงเรียบเมื่อเห็นว่าสายตาของเขายังคงจดจ้องหน้าจอสมาร์ทโฟนในมือ

"สรุปคบกัน?" เขาเงยหน้าเลิกคิ้วมองกัน

"เอาคืนมาค่ะ" เธอไม่ตอบ เขาเองก็รู้อยู่แล้วว่าคนที่ทักมาคือเพื่อนของเธอ แต่ไม่ว่ายังไงเธอก็ไม่เคยดีในสายตาเขาอยู่แล้วอธิบายไปก็เท่านั้น

"ทำไม? ไม่ได้คุยจะเป็นจะตายเลยรึไง" เธอถอนหายใจก่อนจะพุ่งเข้าไปหาเขาอย่างรวดเร็ว พี่ธามรู้ทันดึงของในมือขึ้นเหนือศีรษะ

เธอพยายามกระโดดคว้าแต่เขาก็ขยับแขนหนีทำให้ปลายนิ้วของเธอคว้าได้เพียงอากาศ

"เอาคืนมา!"

เธอรวบรวมแรงยืดตัวขึ้นอีกครั้งจนแทบจะพาดตัวเข้าไปหาเขาแต่จังหวะที่พยายามดึงโทรศัพท์กลับมาเท้าของเธอกลับเสียหลัก

ร่างเล็กเซถอยหลังอย่างรวดเร็วคนตัวสูงตกใจรีบคว้าตัวเธอไว้ตามสัญชาตญาณ แต่แรงที่เสียสมดุลกลับทำให้ทั้งคู่เอนไปทางโซฟาด้านหลังพร้อมกัน

ภายในห้องตกอยู่ในความเงียบ…สายตาทั้งสองประสานกันนิ่ง

"คนนี้ใช่เจ้าของถุงยางที่เจอด้วยรึเปล่า"

"พี่ธาม!"


หมายเหตุ : พระเอกปากแซ่บเหมือนมีหมาในปากค่าาาาา