การต่อสู้ของข้าพเจ้า: อัตชีวประวัติและแถลงการณ์ทางการเมืองของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ (Mein Kampf)

Mein Kampf หรือ "การต่อสู้ของข้าพเจ้า" เป็นหนังสือทางการเมืองของ อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ที่เขียนขึ้นระหว่างถูกคุมขังหลังความพยายามก่อรัฐประหารในปี ค.ศ. 1923 โดยเริ่มเขียนในเรือนจำลันด์สแบร์กในปี ค.ศ. 1924 และตีพิมพ์เล่มแรกในปี ค.ศ. 1925 จากนั้นก็มีเล่มที่สองในปี ค.ศ. 1926 หนังสือมีลักษณะผสมผสานระหว่างอัตชีวประวัติ บันทึกเส้นทางความคิด และแถลงการณ์ทางการเมือง
แก่นของหนังสืออยู่ที่การนำเสนอโลกทัศน์ทางการเมืองของฮิตเลอร์ ซึ่งประกอบด้วย ชาตินิยมเยอรมันแบบสุดโต่ง การต่อต้านประชาธิปไตย ลัทธิต่อต้านชาวยิวบนพื้นฐานทางเชื้อชาติ แนวคิดเรื่องการต่อสู้ระหว่างเชื้อชาติ และการขยายดินแดนเพื่อแสวงหา "พื้นที่ดำรงชีวิต" ในยุโรปตะวันออก แนวคิดเหล่านี้ต่อมากลายเป็นส่วนสำคัญของอุดมการณ์และนโยบายของรัฐนาซี
สิ่งที่ทำให้ หนังสือ Mein Kampf มีความสำคัญในทางประวัติศาสตร์นั้น เพราะเป็นหนังสือที่ช่วยให้เห็นถึง โครงสร้างทางความคิดและการโฆษณาชวนเชื่อของขบวนการนาซีในระยะก่อตัวอย่างชัดเจน โดยเฉพาะการสร้างภาพศัตรู การใช้ความคับข้องใจทางสังคมและความพ่ายแพ้ของเยอรมนีหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งมาประกอบเป็นเรื่องเล่าทางการเมือง และการเสนอแนวคิดเรื่องรัฐที่เข้มแข็งและสังคมที่จัดลำดับตามเชื้อชาติ
เมื่ออ่านจากมุมมองทางประวัติศาสตร์ หนังสือเล่มนี้จึงควรถูกวางไว้ในบริบทของ ประวัติศาสตร์นาซี การโฆษณาชวนเชื่อ และการก่อตัวของอุดมการณ์ที่นำไปสู่การกดขี่และการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ มากกว่าการนำเสนอเป็นตำราทางความคิดที่เป็นกลาง อุดมการณ์เหยียดเชื้อชาติและต่อต้านชาวยิวที่ปรากฏในหนังสือมีความสัมพันธ์กับนโยบายของระบอบนาซีในเวลาต่อมา และลัทธิเหยียดเชื้อชาติของนาซีมีบทบาทสำคัญในการนำไปสู่การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวยิวในยุโรป

สารบัญ
คำนำ
บทที่ 1 เคหสถานในวัยเยาว์
บทที่ 2 ขวบปีแห่งการเรียนรู้และความทุกข์ยากในกรุงเวียนนา
บทที่ 3 ข้อพิจารณาทางการเมืองทั่วไปในห้วงเวลาแห่งกรุงเวียนนาของข้าพเจ้า
บทที่ 4 มิวนิก
บทที่ 5 สงครามโลก
บทที่ 6 การโฆษณาชวนเชื่อสงคราม
บทที่ 7 การปฏิวัติ
บทที่ 8 จุดเริ่มต้นแห่งการปฏิบัติการทางการเมืองของข้าพเจ้า
บทที่ 9 พรรคแรงงานเยอรมัน
บทที่ 10 สาเหตุแห่งความล่มสลาย
บทที่ 11 ประชาชาติและเชื้อชาติ
บทที่ 12 พัฒนาการในช่วงแรกของพรรคแรงงานชาติสังคมนิยมเยอรมัน