ทะลุมิติครานี้ ข้าขอเป็นนางร้ายให้สมชื่อ

"ในเมื่อพวกเจ้าตราหน้าว่าข้าเป็นนางร้าย เช่นนั้นข้าก็จะร้ายให้สมชื่อ!"
ลู่ชิงเยียนลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง กลับพบว่าตนทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างนางร้ายชื่อฉาว ผู้มีจุดจบคือถูกใส่ร้ายจนต้องโทษประหาร
รู้ทั้งรู้ว่าคนพวกนั้นกำลังขุดหลุมรอให้นางกระโดดลงไป แล้วเหตุใดนางต้องยอมเดินตามบทเดิมด้วยเล่า!
คู่หมั้นที่ไม่รักหรือ? นางไม่เอา
นางเอกดั้งเดิมที่แสร้งอ่อนหวานหรือ? กล้ามาหาเรื่องก็เตรียมรับผลเสีย
คนในจวนที่คิดยักยอกสมบัติของนางหรือ? นางจะทวงคืนให้หมดแม้แต่เหรียญเดียว!
ชาตินี้ลู่ชิงเยียนไม่คิดเป็นสตรีแสนดี และยิ่งไม่คิดให้อภัยศัตรู
ใครดีกับนาง นางจะตอบแทนสิบเท่า
แต่หากผู้ใดคิดร้ายกับนาง...
นางจะคืนกลับไปร้อยเท่า!
ทว่าระหว่างที่กำลังพลิกชะตาและจัดการศัตรูทีละคน กลับมีชินอ๋องผู้เย็นชาอย่างเผยจิ้งเหิงเข้ามาพัวพันเสียได้
"คนทั้งเมืองกล่าวว่าข้าเป็นนางร้าย ท่านอ๋องยังกล้าเข้าใกล้ข้าอีกหรือเพคะ"
เผยจิ้งเหิงยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย
"ร้ายแล้วอย่างไร หากเจ้าร้ายไม่พอ เปิ่นหวางจะช่วยเจ้าเอง"