หวนซู: ปลุกมังกรตื่นนิทรา เล่ม 9

"ซูเม่ย... เจ้ารู้ตัวอยู่ก่อนแล้วใช่หรือไม่"

คำถามนั้นทำให้หลินหมิงเจ๋อหันขวับไปมองภรรยาด้วยความตกใจ ขณะที่ผู้อาวุโสตระกูลอู๋ทั้งสองต่างเบิกตากว้างอย่างฉงนใจ

เวินไท่หลินทอดถอนใจยาว แววตาฝ้าฟางฉายแววซับซ้อน "เจ้าเป็นถึงหมอเทวดาของตระกูลเวิน ร่างกายตนเองมีความเปลี่ยนแปลงอันใด ย่อมไม่อาจรอดพ้นความรู้สึกของเจ้าไปได้... เหตุผลที่แท้จริงที่เจ้ามิได้ห้ามหมิงเจ๋อส่งสารเรียกพวกเรามา และยอมให้เขาส่งสารลับถึงข้ากับพ่อของเจ้าแต่แรก... เจ้าอยากให้พวกข้าเดินทางมาเพื่อ ยืนยัน สิ่งนี้ด้วยตาตนเองใช่หรือไม่!"

ท่ามกลางบรรยากาศที่ตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ออก เวินซูเม่ยกลับมิได้แสดงความตระหนกหรือหวาดหวั่นแม้แต่น้อย ดวงหน้างดงามไร้ที่ติของนางยังคงราบเรียบประหนึ่งผืนน้ำแข็งบนยอดเขาหิมะพันปี แววตาคู่หวานที่เคยทอประกายหยอกล้อสามี บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นความเยือกเย็น สุขุม และเด็ดขาดในแบบฉบับของหมอเทวดาผู้กุมความเป็นความตาย

นางค่อยๆ ดึงมือกลับมาวางซ้อนทับกันบนตักอย่างสงบนิ่ง ท่วงท่ายังคงสง่างามไร้ระลอกคลื่นแห่งความหวั่นไหว

"ถูกต้องแล้ว ท่านปู่" สุ้มเสียงของเวินซูเม่ยราบเรียบและเย็นเยียบ ไร้ซึ่งรอยสั่นเครือ "ตั้งแต่ยามที่ข้าฟื้นคืนสติและโคจรปราณสำรวจจุดตันเถียน ข้าก็สัมผัสได้ถึงชีพจรแฝงที่ซ่อนอยู่ใต้เงาของสายเลือดหลักแล้ว ข้าเป็นหมอ ย่อมแยกแยะความผิดปกติในกายตนเองได้ดีกว่าผู้ใด"