รักจางใจ

รักมาก รักจนหมดใจ ทุ่มเทให้ทั้งชีวิต แต่สิบปีของความรักกลับจบลงที่คำว่า 'อิ่มตัว' เมื่อหัวใจของเธอและลูกไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการจะดูแล ความรักที่มากมายจึงต้องจบลงพร้อมกับ....ใบหย่า
***************

'หนังสือสัญญาหย่า'

"นี่อะไร" วรัณถามเสียงห้วนจัด จ้องหน้าภรรยาด้วยความสับสนและกรุ่นโกรธ

"ใบหย่าค่ะ" พิชญาตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง กระทั่งจังหวะหายใจของเธอก็ยังคงราบเรียบ

"พายกำลังเล่นอะไร" วรัณขึ้นเสียง ตะคอกถามด้วยความรู้สึกเสียหน้าและไม่เข้าใจ

"เรื่องเมื่อคืนพี่ก็บอกเหตุผลไปแล้วไง แค่พี่ไม่ได้กลับมาดูเช็ดตัวลูก เธอถึงกับต้องเอาใบหย่ามาประชดพี่เลยเหรอ"

"พายไม่ได้เล่นและไม่ได้ประชดค่ะ" พิชญาพูดด้วยน้ำเสียงสงบเยือกเย็น สงบเสียจนวรัณเริ่มรู้สึกวูบโหวงในอกอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

เธอยันตัวลุกขึ้นยืนช้าๆ ประสานมือไว้ข้างลำตัว จ้องมองชายตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่ตื่นจากฝันร้ายสิบปี

"พายลองพยายามทุกทางแล้วค่ะ พายพยายามไม่ถาม ไม่หึง ไม่เรียกร้อง ไม่โทรตาม พายพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้อย่างน้อยพี่วินจะรู้สึกสบายใจที่สุดเมื่ออยู่บ้านหลังนี้" น้ำตาหยดใสค่อยๆ สระคลอและไหลผ่านแก้มเนียนอย่างแผ่วเบา แต่ไร้ซึ่งเสียงสะอื้น

วรัณชะงัก กรามของเขานูนขึงด้วยความเกร็ง แต่ยังคงจ้องหน้าเธอไม่ยอมถอย

"แต่เมื่อคืนนี้ คืนที่น้องเหนือป่วยและร้องไห้หาพี่ พายถึงได้เพิ่งมารู้ความจริงว่า ต่อให้พายจะยอมลดคุณค่าของตัวเอง ยอมทำตัวไร้ตัวตน หรือพยายามหายไปจากชีวิตพี่วินทีละนิด พี่ก็ไม่ได้คิดจะตามหาพายอยู่ดี" พิชญาสูดหายใจเข้าลึก เค้นคำพูดออกมาจากส่วนลึกของหัวใจที่แหลกสลาย

"พายอย่ามาประชดไร้สาระ พี่แค่งานยุ่ง เรื่องลูกมันไม่ได้ร้ายแรงขนาดนั้นสักหน่อย" วรัณเริ่มก้าวเข้ามาใกล้ น้ำเสียงสั่นไหวเล็กน้อยด้วยความอารมณ์เสีย

"พายไม่ได้ประชดค่ะพี่วิน พายแค่เหนื่อยแล้วค่ะ" พิชญาสบตาเขาตรงๆ แววตาของเธอตัดพ้อและเด็ดเดี่ยวอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน

ความเงียบครอบคลุมห้องรับแขกไปหลายวินาที กระทั่งพิชญา เอ่ยประโยคสำคัญออกมา

"เรา... หย่ากันเถอะค่ะ"


****************

#ไม่มีนอกกาย นอกใจ

#จบฟีลกู้ด
**************

เรื่องรักจางใจ เป็นหนึ่งในซีรีย์ รักอิ่มตัว ซึ่งมี 2 เรื่องด้วยกัน คือ

1. รักเจือจาง แต่งโดย นามปากกา ระรินรัก

2. รักจางใจ แต่งโดย นามปากกา รักษิกา