วาสนาพาซวย ทะลุมิติไปป่วนวังหลวง (กับอดีตเพื่อนรัก)

ในโลกใบเดิม... มิตรภาพสิบปีพังทลายลงในค่ำคืนที่พายุฝนกระหน่ำ

ท่ามกลางเสียงฟ้าร้องครืนครั่นริมสะพานข้ามแม่น้ำ ‘นับพราว’ จ้องมอง ‘มิสา’ เพื่อนสนิทที่โตมาด้วยกันด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความผิดหวัง

บาดแผลสด ๆ ร้อน ๆ จากการเกือบถูกพี่ชายของมิสาข่มขืนเมื่อคืนวานยังคงตามหลอกหลอนจนเธอตัวสั่นเทิ้ม

ทว่าสิ่งที่กรีดลึกในใจยิ่งกว่า คือการที่เพื่อนรักอย่างมิสาเลือกที่จะปิดหูปิดตา และเข้าข้างพี่ชายสายเลือดเดียวกัน

"มิสา... แกอย่ามาให้ฉันเห็นหน้าแกอีกเลย เพราะทุกครั้งที่ฉันมองหน้าแก ฉันก็เห็นหน้าพี่ชายสารเลวของแกซ้อนอยู่!"

"พี่มินทร์ไม่มีทางทำแบบนั้น!"

สิ้นคำพูดนั้น การยื้อยุดฉุดกระชากกันด้วยความเสียใจที่ความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนต้องจบลงก็เกิดขึ้น

และด้วยสาเหตุนั้นนั่นเอง...

อุบัติเหตุไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เมื่อราวสะพานเก่าที่ชำรุดหักสะบั้น

ร่างของนับพราวหงายหลังดิ่งลงสู่กระแสน้ำเชี่ยวกราก และด้วยสัญชาตญาณ เธอก็คว้าตัวของมิสาลงไปด้วย

ทั้งสองจึงร่วงสู่ผืนน้ำเย็นเฉียบพร้อมกัน

ลมหายใจสุดท้ายถูกพรากไปในความมืดมิด... ทิ้งไว้เพียงปมแค้นที่ยังไม่ได้ชำระ

ทว่าความตายไม่ใช่จุดจบ... หากแต่เป็นจุดเริ่มต้นของโลกใบใหม่

สายลมหนาวพัดพาเอาเกล็ดหิมะสีขาวโปรยปรายลงมาบดบังทัศนียภาพอันโอ่อ่าของ ‘กรงหลวง’

วังหลังยุคจีนโบราณที่มีนางสนมหน้าใหม่หน้าเก่าแก่งแย่งชิงดีกันนับพันชีวิต

สถานที่ที่เต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม ความอยุติธรรม และการเอาชีวิตรอดในแต่ละวันอันแสนโหดร้าย

นับพราวฟื้นขึ้นมาเป็น ‘ซือฉางไจ้’

สนมปลายแถวผู้ไร้ความโปรดปราน ทว่าเปี่ยมด้วยความเข้มแข็ง ดุดัน และดื้อรั้นถึงขีดสุด เธอใช้สัญชาตญาณเดิมพังทลายทุกความอยุติธรรมที่ขวางหน้า

ขณะที่มิสาตื่นขึ้นมาในร่างของ ‘หมิงเยว่’

นางกำนัลต่ำต้อยในตำหนักของพระสนมเอกผู้โหดเหี้ยม ต้องรองรับอารมณ์ร้ายและถูกกดขี่

โชคชะตาเล่นตลกบีบให้สตรีสองคนที่เคยประกาศตัดขาดกันในชาติก่อน ต้องมาเผชิญหน้ากันอีกครั้งท่ามกลางพายุหิมะในวังหลวงแห่งนี้

ในโลกที่คนหนึ่งเป็นนาย และอีกคนเป็นทาสรับใช้ที่ไร้ทางสู้

ท่ามกลางกลลวงอันโสมมของวังหลัง…

ทั้งคู่จะเลือกทำลายล้างกันและกันให้พังพินาศ หรือความจริงในอดีตจะถูกเปิดเผยก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป

ยินดีต้อนรับสู่โลกที่เปลี่ยนมิตรให้เป็นศัตรูและเปลี่ยนศัตรูให้กลายเป็นมิตร