ไร่ร้อนซ่อนเสน่หา ตอนพิเศษ [อ่านฟรี]

ผลพวงจากแผนร้ายและปมในอดีตก่อกำเนิดเป็นสาวน้อยน่าตาจิ้มลิ้มที่ใครๆ ต่างรักและเอ็นดู ยกเว้นคนที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นพ่อแท้ๆ ซ้ำร้ายเขายังคอยสร้างความเจ็บปวดให้กับผู้เป็นแม่ของเด็กน้อยที่จำยอมมาอยู่ใต้ปีกของคนใจร้ายอย่างเขาท่ามกลางความเกลียดชังและความเย็นชา

== ++++++++ ==

"ปะป๊าคิดถึงเอวาไหม เอวาจะมาอยู่กับปะป๊าแล้วนะ"
เสียงใสเจื้อยแจ้วก้องกังวานด้วยความดีใจ ทว่าผู้เป็นพ่อกลับยืนนิ่งสนิทเป็นหินผา วงแขนแกร่งยังคงกอดอกแน่น แววตาคมดุไร้ซึ่งความยินดีหรือประกายความอบอุ่น
ภาพตรงหน้าบีบหัวใจคนเป็นแม่จนแทบแหลกสลาย น้ำตาใสเอ่อรื้นคลอเบ้า อิงฟ้าก้าวเข้าไปดึงรั้งตัวลูกสาวให้ออกห่างจากร่างสูง
"ทำไมปะป๊าไม่ดีใจ ไม่กอดเอวาเหมือนที่เอวาอยากกอดล่ะคะ"
เด็กน้อยเงยหน้าถามมารดาอย่างซื่อตรง ปากจิ้มลิ้มเริ่มเบะออก เตรียมจะส่งเสียงสะอื้น มือน้อยพยายามขืนตัวเพื่อจะโผกลับไปหาผู้เป็นพ่ออีกครั้ง อิงฟ้าจำต้องย่อตัวลงกอดกระชับร่างเล็กไว้แนบอก ลูบหลังปลอบประโลมด้วยหัวใจที่เจ็บปวดร้าวราน


== ++++++++ ==

"อยู่ที่นี่ อย่ามาทำปากดีให้มันมากนัก!"
อัคนีกดเสียงต่ำคำรามขู่ ใบหน้าคมคายเคร่งขรึม ดุดันจนน่าหวาดหวั่น ทว่าในเวลานี้ เพลิงโทสะที่ลุกโชนอยู่ในอกของอิงฟ้ากลับบดบังความกลัวไปจนหมดสิ้น ดวงหน้าหวานเงยขึ้นสบสายตาเขม็งเกลียวอย่างท้าทาย ในเมื่อเขาตั้งป้อมรังเกียจและเหยียบย่ำเธอกับลูกไม่เว้นแต่ละวัน เธอก็ไม่จำเป็นต้องทำตัวสงบเสงี่ยมยอมก้มหัวให้เขาอีกต่อไป
"ปล่อย!" หญิงสาวแหวใส่ พร้อมกับออกแรงสะบัดตัวดิ้นรนเพื่อหลุดพ้นจากวงแขนเหล็ก
"เก่งดีนี่... เก่งให้มันตลอดรอดฝั่งก็แล้วกันนะ ธาตุแท้มันเริ่มโผล่ออกมาแล้วสินะ"
อัคนียกยิ้มเยาะอย่างดูแคลน ลำแขนกำยำยิ่งตวัดรัดร่างบางไว้แน่นหนาขึ้นจนแทบขยับเขยื้อนไม่ได้ สัมผัสได้ถึงทรวงอกอิ่มที่บดเบียดแนบชิดอยู่กับแผงอกของเขา
"ก็ต้องเก่งสิคะ ไม่อย่างนั้นคนฉลาดปราดเปรื่องอย่างคุณ... คงไม่พลาดท่าเสียทีให้กับผู้หญิงอย่างฟ้าหรอกจริงไหม"
อิงฟ้าสวนกลับด้วยรอยยิ้มเย้ยหยันไม่แพ้กัน ปลายนิ้วเรียวแกล้งยกขึ้นไล้ไปตามแนวสันกรามคมของเขาอย่างท้าทาย
เพลิงโทสะในดวงตาคมวาวโรจน์ขึ้นทันควัน อัคนีสะบัดมือเร่งแรงผลักร่างบางออกไปอย่างรุนแรง ร่างระหงเซถลาลอยละลิ่ว เคราะห์ดีที่ทิศทางนั้นมีโซฟาหนังตัวใหญ่ตั้งอยู่ ร่างของเธอจึงกระแทกลงบนเบาะนวมอย่างจัง หาไม่แล้วกระดูกส่วนใดส่วนหนึ่งคงได้แหลกคามือเขาเป็นแน่
"ไสหัวออกไปเดี๋ยวนี้! ถ้ายังอยากจะมีลมหายใจอยู่เลี้ยงลูกต่อไป!" เสียงคำรามลั่นห้องราวกับราชสีห์บาดเจ็บ