More Than Close(d) Friends มากกว่ากฎ...คือเธอ

การมีพี่ชายฝาแฝดอย่าง ติน ทำให้ชีวิตฉันรายล้อมไปด้วยเพื่อนผู้ชายมาตั้งแต่จำความได้

เพื่อนของมันก็คือเพื่อนของฉัน กลุ่มของมันก็คือกลุ่มของฉัน

พวกเราโตมาด้วยกัน เรียนด้วยกัน เที่ยวด้วยกัน ผ่านทั้งเรื่องดี เรื่องแย่ และเรื่องที่ถ้าพ่อแม่รู้เข้า คงไม่มีใครรอดมาจนถึงมหาวิทยาลัย

ฉันเลยไม่เคยรู้สึกว่าการเป็นผู้หญิงคนเดียวท่ามกลางผู้ชายหลายคนเป็นเรื่องแปลก

ถึงคนนอกจะชอบถามว่า

"อยู่ด้วยกันขนาดนี้ ไม่เคยมีใครชอบใครเลยเหรอ?"

คำตอบของฉันเหมือนเดิมทุกครั้ง

ไม่

ก็จะให้ชอบกันได้ยังไง

ในเมื่อฉันเห็นสภาพพวกมันมาครบทุกแบบ ตั้งแต่หล่อเต็มยศยันเมาหลับหมดสภาพ รู้ทั้งนิสัยดี นิสัยเสีย เรื่องน่าอาย

ไปจนถึงความลับที่ถ้าหลุดออกไปคงมองหน้ากันไม่ติด

ความสัมพันธ์ของพวกเราง่ายมาตลอด

ไม่มีใครคิดเกินเพื่อน

ไม่มีใครทำให้เรื่องยุ่ง และไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น สุดท้ายพวกเราก็กลับมานั่งโต๊ะเดียวกันได้เสมอ

อาจเพราะแบบนั้น พวกเราถึงมีกฎของกลุ่มอยู่ไม่กี่ข้อ

ส่วนใหญ่ก็เป็นเรื่องง่าย ๆ ที่ไม่มีใครจริงจังนัก

ยกเว้นอยู่ข้อหนึ่ง

กฎข้อที่ 5 — ห้ามจีบกันเอง ห้ามมีอะไรเกินเพื่อน

เหตุผลง่ายมาก

ความรักมันเลิกกันได้ แต่ถ้าเพื่อนในกลุ่มคบกันแล้วเลิกกัน—

คนที่ซวยอาจไม่ได้มีแค่สองคน

ตอนนั้นฉันเห็นด้วยกับกฎข้อนี้ที่สุด

เพราะบางความสัมพันธ์ก็ดีอยู่แล้วในแบบของมัน และฉันไม่เคยคิดว่าตัวเองจะเป็นคนทำให้มันเปลี่ยน

จนกระทั่งพวกเราเข้ามหาวิทยาลัย

สถานที่ใหม่

คนใหม่

ความสัมพันธ์ใหม่

และบางอย่างที่เคยคิดว่าชัดเจนมาตลอด ก็เริ่มไม่ชัดเจนเหมือนเดิม

ถ้าย้อนกลับไปได้ ฉันคงอยากเตือนตัวเองในวันนั้นเอาไว้สักอย่าง

อย่ามั่นใจกับคำว่า "เพื่อน" มากเกินไป

เพราะบางครั้ง คนที่อันตรายที่สุดต่อหัวใจ

อาจเป็นคนที่เราไม่เคยคิดจะระวังเลยตั้งแต่แรก

และกว่าฉันจะรู้ตัว—

กฎข้อที่ 5 ก็ไม่ได้มีไว้เตือนคนอื่นอีกต่อไป

เพราะบางเส้น

เมื่อก้าวข้ามไปแล้ว

ต่อให้พยายามแค่ไหน

ก็ไม่มีทางกลับมาเป็น "แค่เพื่อน" ได้เหมือนเดิม