หวนคืนรัก (ภาคต่ออยู่ในโอวาท)

"ช่อพิกุล" รับงานเป็นช่างภาพให้กับดาราดัง โดยไม่รู้ว่าเป็น "วาโย"
คนในอดีตที่เธอไม่อยากพบเจออีก
เพราะเขาฟันแล้วทิ้งกันไม่ไยดี!
.
.
.

"นี่ยาคุม กินทันทีฉันไม่อยากให้เกิดเหตุการณ์ท้องต้องมารับผิดชอบให้ยุ่งยาก" เมื่อเธอกินข้าวจนหมดก็ถูกยื่นยาคุมให้ทันที หญิงสาวอดไม่ได้ที่จะบ่น
"ก็บอกแล้วให้ใส่ถุง"
"มันหมด" ตอบหน้าตายจนเธอต้องถามต่อ
"แล้วพี่ทำต่อทำไมล่ะ"
"อารมณ์พาไป" พูดอย่างไม่แยแสเลยสักนิด เธอได้ยินอย่างนั้นก็พูดอะไรไม่ออก เลือกจะกินยาให้มันจบจะได้ไม่ต้องทะเลาะกับชายหนุ่มอีก อารมณ์ของเราเหมือนจะยุ่งเหยิงซึ่งเธอไม่ชอบสักนิด อยากคุยกับเขาให้รู้เรื่องแต่อีกฝ่ายคล้ายไม่อยากต่อบทสนทนาเท่าไหร่
เขาแสดงสีหน้าเรียบเฉยที่เธอคาดเดาไม่ถูก แล้วจังหวะที่หญิงสาวจะลุกยืนเพื่อกลับบ้านก็ถูกอีกฝ่ายเรียกเอาไว้ก่อน
"คีย์การ์ดห้องฉันขอคืนแล้วกัน ต่อจากนี้เธอไม่ต้องมาที่ห้องของฉันอีก ได้กันแล้วก็ถือว่าจบไปฉันไม่เคยนอนกับผู้หญิงคนไหนเกินหนึ่งครั้ง เจอกันข้างนอกก็ไม่ต้องเข้ามาทัก ถือว่าเราไม่เคยรู้จักกันเลยยิ่งดี" ถึงกับต้องนั่งลงที่เดิมพลางจ้องมองชายหนุ่มแล้วถามเพื่อความแน่ใจ
"พี่แค่ฟันแล้วทิ้งเหรอ" สมองขาวโพลนยามจ้องเขา คิดว่าตนเองดูคนเป็นแล้วเขาก็แสดงให้เห็นถึงความจริงใจ ตลอดเวลาเกือบสองเดือนที่เรารู้จักกันมา คิดว่ามองเขาทะลุปรุโปร่ง แต่ความจริงเหมือนไม่รู้จักกันเลยสักนิด
"เธอก็เต็มใจไม่ใช่เหรอ หรืออยากให้ฉันรับผิดชอบ...เสียใจด้วยเพราะฉันไม่เคยคิดจะคบกับผู้หญิงอย่างเธอเลย อย่างมากก็แค่สนุกชั่วคราว เอาไว้อยากเมื่อไหร่ก็ทักมาล่ะกัน ถ้าฉันว่างจะสนอง..." คำพูดของเขาเหมือนมีดที่กรีดแทงใจเธอทุกคำ จนไม่อาจทนไหวจึงลุกยืนเต็มความสูง ใช้มือตวัดลงบนใบหน้าคมเต็มแรงจนเขาหน้าหัน
เพี๊ยะ!
.
.
.
ฝากอุดหนุนด้วยนะคะ