ยามพู่กันสะบัดคม เล่ม 1

"ใต้เท้าติง...ซื่อจื่ออย่างข้าจำเจ้าไว้แล้ว"

หลังปฏิเสธมิให้ฉู่อวี้หานเบิกค่าซ่อมรถม้า อีกฝ่ายก็ทิ้งคำขู่ไว้แล้วจากไปอย่างโอหัง

.

.

.

"ข้าว่าติงจื่อซวนผู้นี้ ถ้าไม่เป็นพวกตัดแขนเสื้อก็ต้องเสื่อมสมรรถภาพทางเพศแน่ ท่านช่วยไปถอดกางเกงเขาพิสูจน์ข้อสันนิษฐานให้ข้าหน่อย ข้าจะเอาไปยืนยันกับท่านพ่อ เขาจะได้เปลี่ยนใจเสียที"

เพราะคำพูดประโยคนี้ของญาติผู้น้อง ฉู่อวี้หานถึงได้เข้าไปพัวพันกับติงจื่อซวนหัวหน้ากองเบิกจ่ายจอมเขี้ยว

.

.

.

เมื่อได้พบกันอีกครั้งติงจื่อซวนถึงได้เข้าใจผิดว่า ฉู่อวี้หานผูกใจเจ็บถึงได้รังแกเขาเช่นนั้น

จากนั้นยังมีเรื่องชวนให้เข้าใจผิดครั้งใหญ่ตามมา ถึงขั้นขึ้นโรงขึ้นศาลและจบลงโดยที่ฉู่อวี้หานถูกส่งเข้าคุก

คนแปลกหน้ากลายเป็นคู่แค้น อีกทั้งคู่แค้นยังเป็นดาวหายนะน้อยที่แค้นไม่ชำระย่อมไม่เลิกรา

บุรุษสองคนที่นิสัยต่างกันสุดขั้วผูกพันกันด้วยหนี้แค้น ความใกล้ชิดทำให้ติงจื่อซวนค้นพบว่าฉู่อวี้หานมิได้เลวร้ายอย่างที่เล่าลือ