ในฐานะเลขาคนโปรด

"อยากรู้เหลือเกินว่าลูกไม้ตัวนี้ มีผู้ชายเห็นมาแล้วกี่คน"
*ไม่นอกกาย ไม่นอกใจ*

วิน วรภพ อิทธิวัฒนาวรากุล
เจ้าของคลับชื่อดังไม่เคยเปิดใจให้ใครจนกระทั่งได้มาเจอกับเลขาคนโปรดอย่างเธอ
"พอได้มองใกล้ ๆ เธอก็ไม่ได้แย่อย่างที่คิดแฮะ"

เป่าเป้ย ลัลน์ลลิต ลี้ประเสริฐ
ถูกทอดทิ้งมาทั้งชีวิตจนได้มาพบกับเขาที่ฉุดเธอขึ้นมาจากขุมนรก
"ผิดหวังไหมคะที่เป่าเป้ยเลือกใช้ชีวิตแบบนี้"

สปอยล์
"แพรวพราวจริงว่ะ นี่แค่วันแรกเองนะ เก็บเสน่ห์ไว้ใช้วันอื่นบ้างก็ได้ครับคุณผู้หญิง"
"....."
_______________________________
"คุณฆ่าคุณป้าจริง ๆ เหรอ"
"หุบปากแล้วไปนอนซะ!"
"เฮือก!"
"ต่อให้ฉันจะฆ่าหรือฉันจะยิงใคร มันก็ไม่เกี่ยวอะไรกับเธอ"
"......."
"คนอย่างฉันถ้าได้ตัดสินใจทำอะไรลงไปแล้วไม่ว่ามันจะผิดหรือถูก ต่อให้ใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์มาวิจารณ์ทั้งนั้น รวมถึงเธอด้วยเป่าเป้ย
_______________________________
"ฉันคงทำไม่ถึงใจสินะ เธอถึงได้ไปให้ท่าลูกน้องฉันอีกคน"
"พูดบ้าอะไรของคุณ!"
"เป็นไงบ้างล่ะ มันทำได้เท่าฉันไหม"
เพียะ!!
"ไปตายซะ!"