พวกหนูเป็นลูกตัวแม่

"กรี๊ดดด เอามานะ นี่ของเจ๊"

"นี่ของเรย์ต่างห่าง ปล่อยเดี๋ยวนี่นะ"


"เรย์อย่าแย่งของน้อง"

"ก็น้องแย่งของเรย์ก่อน เรื่องไรจะต้องไปยอม"

"ใครน้องเรย์ เจ๊เป็นพี่ต่างหาก"

เท่านั้นแหละ เรย์ปล่อยมือจากรองเท้าแล้วลุกขึ้นยืนเท้าสะเอวจิกตามองเหมยลี่ทันที

"เกิดหลังเป็นพี่ได้ไง เรย์ต่างหากที่เป็นพี่ เหมยลี่มโน"


"เริ่มแล้วสินะอีเจ๊ เรื่องใครเป็นพี่เนี่ย อีเพ่ยหัวจะปวด"

"แล้วลูกมึงจะอยากเป็นพี่อะไรขนาดนั้น สภาพ เกิดหลังสุดไม่มีผล"


"เจ๊เป็นพี่ เรย์นั่นแหละต้องเป็นน้อง"

"งั้นเป็นพี่ก็ต้องเสียสละให้น้อง ถอดรองเท้ามาให้เรย์สิ"

"ได้ไง"

เหมยลี่ก้มมองรองเท้าที่มีเพียงสายคล้องข้อเท้าเล็กๆ อยู่ พร้อมกับทำหน้ามุ่ยไม่ชอบใจ

"อร้ายยย ปล่อยนะ"

เรย์ที่กำลังยืนยิ้มหน้าระรื่น เพียงเสี้ยววินาทีเขาต้องร้องเสียงหลง เมื่อเหมยลี่ยกมือขึ้นหยุมหัวเขาเต็มแรง


"เหมยลี่หยุด ปล่อยมือจากหัวเรย์เดี๋ยวนี้นะ"

เพ่ยเพ่ยรีบเข้ามาห้าม พยายามแกะมือเหนียวหนึบของลูกสาวออก แต่เจ้าตัวแสบกำผมเรย์แน่นไม่ยอมปล่อย

"ชิบหาย งานงอกแล้วอีเจ๊"

…

พวกตัวแสบเป็นตอนพิเศษรุ่นลูกๆ จากนิยายเรื่อง เมียน้อยของสามีคือแฟนเก่าตัวแม่ และ เด็กเลี้ยงของเจ๊ตัวแม่กับเกย์ตัวพ่อ

รุ่นนี้ไม่ต้องป้อนข้าว ป้อนนมค่ะ เตรียมไม้เรียวมาฟาดอย่างเดียว ทั้งดื้อ ทั้งเอาแต่ใจได้พ่อ ได้ปะป๊ามันสุดๆ