เสียงรักแห่งฮันยาง เล่ม 2 จบ

ฮันยางในฤดูใบไม้ผลิยังคงงดงามเช่นทุกปี ดอกไม้ผลิบานตามกำแพงเรือน ผู้คนเดินผ่านตรอกสายเดิม ตลาดยังคงส่งเสียงคึกคักตั้งแต่เช้าจนเย็น ราวกับเวลาห้าปีไม่เคยพรากสิ่งใดไปจากเมืองแห่งนี้ ทว่าหลังกำแพงวังสูง ชีวิตของคนผู้หนึ่งไม่เคยหยุดรอให้ใครกลับมา

ห้าปีก่อน เด็กหญิงวัยสิบสองเคยยืนมองเกี้ยวค่อย ๆ เคลื่อนห่างออกไป นางร้องไห้ ขอร้อง และเสนอแม้กระทั่งสิ่งที่รักเพื่อแลกกับการได้ติดตามคนสำคัญเข้าไปในสถานที่ซึ่งไม่เคยเปิดประตูต้อนรับนาง ซอฮวาไม่ยอมให้นางทำเช่นนั้น เพราะไม่ต้องการให้เด็กคนหนึ่งทิ้งอนาคตของตนเพียงเพื่ออยู่ข้างพี่สาวที่กำลังจะจากไป

ยอนอีจึงอยู่ด้านนอก

นางเรียนหนังสือ อ่านตำรายา จดจำสมุนไพร ติดตามผู้รู้ไปพบผู้ป่วย และค่อย ๆ เติบโตขึ้นพร้อมกับสมุดเล่มแล้วเล่าที่เดินทางผ่านประตูวังแทนนาง ทุกครั้งที่เปิดหน้ากระดาษ ยอนอียังคงเขียนคำเดิมโดยไม่เคยลังเล

พี่ซอฮวา

ส่วนหญิงสาวที่อยู่ด้านในก็เก็บทุกถ้อยคำเหล่านั้นไว้

จากบุตรีตระกูลฮัน ซอฮวากลายเป็นชายาขององค์รัชทายาท จากชายาขององค์รัชทายาทกลายเป็นพระมเหสีแห่งแผ่นดิน ผู้คนก้มศีรษะเมื่อพบหน้า เรียกนางด้วยฐานันดรอันสูงส่ง และเฝ้ารอวันที่พระนางจะประสูติพระโอรสเพื่อ

ราชบัลลังก์ ไม่มีใครถามว่าซอฮวาปรารถนาสิ่งใด เช่นเดียวกับที่ไม่เคยมีใครถามว่าสตรีผู้หนึ่งต้องสูญเสียอะไรบ้างกว่าจะนั่งอยู่ในตำแหน่งนั้นระหว่างคนสองคนจึงมีทั้งกำแพงวัง ประตูหลายชั้น กฎเกณฑ์ และเวลาห้าปีขวางอยู่

กระทั่งวันหนึ่ง ประตูที่เคยปิดลงต่อหน้าเด็กหญิงคนนั้นเปิดขึ้นอีกครั้ง ยอนอีไม่ได้กลับมาในฐานะเด็กที่ร้องไห้ขอติดตามพี่สาวอีกแล้ว นางเดินเข้ามาด้วยสองมือที่เคยเตรียมยา ประคองคนป่วย และเรียนรู้มาตลอดหลายปี ด้วยความตั้งใจเพียงอย่างเดียวว่าจะดูแลคนที่ตนเฝ้าคิดถึงให้ดีที่สุด

แต่สิ่งหนึ่งที่ยอนอียังไม่รู้ คือการได้กลับมาอยู่ข้างคนคนเดิม ไม่ได้หมายความว่าทุกอย่างจะกลับไปเป็นเหมือนเดิม เพราะเด็กหญิงวัยสิบสองสามารถเอื้อมมือจับพี่ซอฮวาได้โดยไม่ต้องคิด

และตอนนี้หญิงสาววัยสิบเจ็ดกำลังจะได้เรียนรู้ว่า บางครั้งระยะห่างที่ยากจะข้ามที่สุด ไม่ใช่กำแพงวังสูงใหญ่ หากเป็นเพียงช่องว่างเล็ก ๆ ระหว่างมือสองข้างที่อยู่ใกล้กันจนแทบสัมผัส แต่ไม่มีผู้ใดกล้าเอื้อมไปก่อน


มี 44 ตอน 3 ตอนพิเศษ

จบดี จบสวย ความดราม่าเต็ม 4.9