ลองรักเสือร้าย

​"เราอยู่ห้องติดกัน กินข้าวด้วยกัน และบอกรักกันเหมือนทุกวัน... ทว่ายามหลับตา หัวใจเราสองคนกลับคิดถึงคนอื่น"
"เลิกเรียกมันว่าแฟนสักที... หน้าไหนมันกล้าแตะคนของฉัน มันไม่ตายดีแน่"

ความสัมพันธ์ของ ปันปัน และ บอส ไม่ใช่เรื่องของความรัก แต่เป็นพันธนาการของความคุ้นเคยและครอบครัว เธอรู้ว่าเขามีใครอีกคนในดวงตา และเขาก็ไม่รู้ว่าข้างกายเธอมีเสน่หาอันตรายของ ออกัส เพลย์บอยตัวพ่อคอยเผาไหม้อยู่ในเงามืด

ยิ่งซ่อน ยิ่งถลำลึก... ยิ่งเล่นกับไฟ เธอยิ่งมอดไหม้ ส่วนเขาที่คิดว่าควบคุมเกมได้ กลับตกเป็นเหยื่อความคลั่งหวงของตัวเอง!


ออกัส: "มันก็แค่แฟนเก่าในอนาคต... แต่ตอนนี้ คนที่นอนกอดเธออยู่บนเตียงคือฉัน"

ปันปัน: "ฉันรู้ว่าเขาร้าย รู้ว่ากำลังเล่นกับไฟ... แต่ฉันก้าวถอยหลังกลับไปหาความเย็นชาไม่ได้อีกแล้ว"

บอส: "ผมยอมเป็นหมาวัดที่มองดอกฟ้า ดีกว่าเป็นตัวจริงที่ไม่เคยถูกรักเลย"

แป้งหอม: "อย่าเอาความอ่อนโยนของพี่มาทำร้ายหนู ถ้ารักคนอื่นอยู่แล้ว ก็อย่ามาทำให้หนูรักเลย"