ไม่อยากให้เป็นรักเลย

"สามแสนนี่ทำอะไรได้บ้าง" เขาถามพร้อมทั้งจ้องเข้ามาในดวงตาคู่สวยเหมือนกำลังค้นหาคำตอบของคำถามเมื่อครู่ ทว่าเธอกลับไม่รู้จริงๆ ว่าจะหาคำตอบไหนไปมอบให้เขา
"รีบตอบคุณตุลย์ไปสิมุก!"
"คะ…คือฉัน…"
"หนึ่งเดือนแลกกับสามแสน!" เพราะเขาไม่ใช่คนใจดีขนาดที่จะยอมเสียเงินมากมายขนาดนั้นเพื่อแลกกับความสุขแค่ชั่วข้ามคืน หนึ่งเดือนก็คงพอแล้วสำหรับเงินแสนที่ต้องเสีย
สุดท้ายจากนี้ มันก็ขึ้นอยู่กับเธอแล้ว ว่าจะตัดสินใจไปต่อกับเขาคืนนี้ หรือว่าจะเลือกไปกับไอ้เสี่ยบ้าตัณหานั่น!


"ลงไปซื้อถุงยางให้หน่อย"
เสียงเข้มที่ดังขึ้นทำให้เธอได้สติ กระทั่งมองออกไปนอกรถถึงได้รู้ ว่ามันกำลังจอดที่หน้าร้านสะดวกซื้อแห่งหนึ่ง
"เอ่อ ค่ะ" เธอรับคำเพียงสั้นๆ แต่ยังไม่ทันจะได้ก้าวขาลงจากรถ ก็กลายเป็นเขาที่คว้าตันแขนกันเอาไว้เข้าเสียก่อน
"รู้เหรอว่าผมใส่ไซค์ไหน…" สิ้นคำถามนั้น ใบหน้าของเธอก็แดงซ่านด้วยความอาย ผิดจากเขาที่ยังคงทำหน้าดุใส่กัน
"มะ…ไม่รู้ค่ะ"
"ไซค์ไหนใหญ่สุดก็เอาไซค์นั้นมา อย่าช้าล่ะ" เธอได้แต่พยักหน้ารับ ก่อนจะรีบลงไปซื้อของตามที่เขาสั่ง ไม่นานจากนั้นรถคันหรู ก็เลี้ยวเข้ามาจอดที่โรงแรมเล็กๆ แห่งหนึ่ง
ซึ่งเธอจำได้ ว่ามันเป็นโรงแรมแห่งใหม่ที่เขากำลังสร้าง
"ที่นี่…"
"ผมไม่อยากให้ใครรู้เรื่องนี้ เพราะฉะนั้นเวลาผมต้องการตัว คุณคงรู้แล้วนะว่าต้องมาหาผมที่ไหน" ดีที่เขาสร้างบ้านพักสำหรับครอบครัวเอาไว้ จึงไม่ใช่เรื่องยากอะไรที่จะพาใครสักคนมาสนุกที่นี่ เพื่อเลี่ยงสายตาสอดรู้ของใครๆ
"ค่ะ"
"เรื่องนี้อย่าให้ใครรู้เด็ดขาด โดยเฉพาะไอ้วิน!"
"เรื่องนั้นคุณตุลย์ไม่ต้องห่วงค่ะ มุกจะไม่บอกใคร" เขาจะพยายามเชื่อเธอก็แล้วกัน แต่หากเมื่อไหร่ก็ตามที่เธอสร้างปัญหา รับรองได้เลยว่าเธอจะได้เจอเขาในเวอร์ชันที่โหดกว่านี้