หวนซู: ปลุกมังกรตื่นนิทรา เล่ม 12

เผาะ...

ตะกร้าสานใส่ผลไม้วิญญาณในมือของเหมาเสี่ยวหลิงเกือบจะร่วงหล่นลงพื้น

ดวงตากลมโตเบิกกว้าง อ้าปากค้างค้างจนไม่อาจเปล่งเสียงใดๆ ออกมาได้ เลือดลมในกายแล่นพล่านจนใบหน้างามร้อนผ่าวประหนึ่งถูกเปลวไฟเผา ลามไปถึงลำคอระหงและใบหู สติสัมปชัญญะของหมอผีสาวกระเจิดกระเจิง หัวใจเต้นกระหน่ำรัวดั่งกลองศึกที่พร้อมจะระเบิดออกจากอก

ทันใดนั้น ไป๋อวิ่นเฟยที่กำลังเสยผมเปียกชุ่มขึ้นไปด้านหลังพลันสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายคน ชายหนุ่มหันขวับกลับมา แผงอกเปลือยเปล่าและลำตัวแกร่งหันประจันหน้ากับนางอย่างจัง

ดวงตาคมกริบดั่งเหยี่ยวประสานเข้ากับดวงตากลมโตที่สั่นระริกของนางในระยะไม่ถึงสองวา

"มะ... แม่นางเหมา?"

ไป๋อวิ่นเฟยชะงักค้าง ละอองน้ำยังเกาะพราวอยู่บนขนตาและริมฝีปากหยัก ดวงตาคู่คมเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจ รอยยิ้มเก้อเขินผุดขึ้นที่มุมปากอย่างหาดูได้ยาก

"กรี๊ดดดดดดด!"

เหมาเสี่ยวหลิงเพิ่งจะหาเสียงของตนเองเจอ นางหวีดร้องลั่น ยกสองมือขึ้นปิดหน้าแน่น ทว่านิ้วมือเรียวบางกลับเผลอกางออกเป็นช่องแคบๆ ลอบมองภาพเรือนกายอันงดงามนั้นอีกแวบหนึ่ง ก่อนจะหมุนตัวกึ่งวิ่งกึ่งสะดุดขาตัวเองเตลิดหนีกลับเข้ากระท่อมไปอย่างรวดเร็ว ปล่อยให้ยอดฝีมือชุดขาวได้แต่ยืนเปลือยกายกระพริบตาปริบๆ อยู่กลางสายน้ำตก ท่ามกลางเสียงหัวใจของตนเองที่เริ่มเต้นผิดจังหวะขึ้นมาไม่แพ้กัน