หย่ารักแม่ของลูก

เมื่ออิงนราไม่สามารถมีทายาทให้ตระกูลได้ น้ำเพชรจึงบังคับให้น่านฟ้าลูกชายแต่งงานกับพิรุณาเพียงเพื่อขอให้ได้เห็นหน้าหลานก่อนตาย ไม่รักแต่เพราะหน้าที่ เพื่อแสดงความกตัญญูกตเวทีก่อนมารดาวายชนม์ น่านฟ้ากล้ำกลืนจำใจยอมทำตามความปรารถนาของมารดา ทว่าในวันที่มารดาจากไป หย่าคือคำตอบแห่งการสิ้นสุดความอดทนและคืนอิสรภาพให้แก่ตนเอง เขาจะได้กลับไปชดใช้หนี้รักคืนแก่อิงนราผู้รอคอย

"ค่ะ พร้อมเสมอ ฉันบอกให้คุณรีบหย่าด้วยซ้ำไป รอแต่คุณนั่นแหละจะพร้อมเมื่อไหร่ คุณอยากทำอะไรให้สุดรักสุดหวงสุดบูชาของคุณสบายใจก็เชิญ แต่อย่ามาพาลอย่าโยนว่าเรื่องนี้เป็นความผิดของฝน ไม่สงสัยบ้างเหรอ คนไม่ทำผิดทำไมถึงกลัวคำคน ทำไมกลัวนักกลัวหนากับคำว่าเมียน้อย กลัวขนาดที่ว่าจะเป็นจะตายได้เลย เข้าใจซะใหม่ว่าใครคือคนที่ทำให้เป็นปัญหากันแน่ หยุดหาข้ออ้างมาหย่า อย่าทำเหมือนว่าฝนเป็นฝ่ายรั้งไว้ คุณนั่นแหละหย่าซะทีจะได้จบ ๆ ไป ฉันเริ่มรำคาญกับเรื่องไร้สาระของพวกคุณสองคนแล้ว!"
พิรุณาเชิดหน้าใส่ หลังจากถูกกล่าวหาแต่ได้กอบกู้ศักดิ์ศรีของตัวเองคืนมาแบบสู้ไม่ถอย
"ได้ ไปเจอกันที่เขต!"
"เตรียมชุดสวยรอค่ะ"
พิรุณาไม่มีสลด น่านฟ้าไม่เข้าใจตัวเอง ทำไมเขาไม่ดีใจ? ในเมื่อเขาตัดสินใจถูกแล้ว ถูกที่เลือกคนที่เห็นคุณค่าในตัวเขาอย่างอิงนรา พิรุณาแค่ผู้หญิงไร้ค่า ยอมแต่งงานมีลูกก็เพียงเพราะผลประโยชน์ ส่วนคนที่เสียสละอย่างแท้จริง คนที่สมควรได้รับความรักตอบแทนความดีคืออิงนรา ไม่ใช่พิรุณาที่หยิ่งยโสและไม่ยอมรับว่าตัวเองหน้าเงิน!

ʚїɞ ʚїɞ ʚїɞ ʚїɞ ʚїɞ ʚїɞ ʚїɞ ʚїɞ ʚїɞ ʚїɞ