Friend with...? สถานะนี้เรียกว่าอะไร

เมื่อคืนเรายังเป็นเพื่อนกันอยู่เลย...
แล้วเช้านี้ล่ะ เรายังเป็นเพื่อนกันอยู่ไหม?

　　

เมษาประคองไทม์มาจนถึงขอบเตียง ก่อนปล่อยร่างหนาลงบนฟูกนุ่ม เขาทิ้งตัวหงายหลังทันทีอย่างหมดแรง
"เฮ้อ... เสร็จสักที"

เธอโน้มตัวลงไปถอดรองเท้าผ้าใบของเขาออกทีละข้าง ก่อนเอื้อมมือไปดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมให้

ทว่าในจังหวะนั้นเอง ข้อมือบางกลับถูกมือหนาที่ร้อนผ่าวคว้าหมับเข้าอย่างกะทันหัน

"เฮ้ย!"

แรงดึงกระชากร่างของเมษาให้เสียหลักล้มลงไปบนเตียง ร่างของเธอทาบทับลงบนร่างสูงใหญ่ของไทม์ ปลายจมูกรั้นเฉียดผ่านริมฝีปากอุ่นจัดของเขาไปเพียงนิดเดียว

ดวงตาคมเข้มของไทม์ลืมขึ้นช้า ๆ ในความมืดสลัว แววตาคู่นั้นเจือไปด้วยประกายบางอย่างที่เมษาไม่เคยเห็นมาก่อนตลอดระยะเวลาหลายปีที่เป็นเพื่อนกันมา

"เซน่า... เหรอ..."

คำพูดนั้นเปรียบเสมือนน้ำเย็นจัดที่สาดเข้าใส่หน้า เมษารีบใช้มือยันแผงอกของเขาไว้

"ไม่ใช่! ไทม์ตั้งสติหน่อย นี่เมษา! ปล่อยได้แล้ว จะกลับหอ!"

แต่ไทม์ไม่ได้ปล่อย

มือหนาเลื่อนจากข้อมือขึ้นมาจับต้นแขนของเธอแน่นขึ้น ดวงตาฉ่ำปรือกวาดมองใบหน้าของเธอในระยะประชิด

"เมษา..."

น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนไป มันไม่ใช่เสียงเรียกชื่อเซน่าอีกต่อไป แต่เป็นเสียงเรียกชื่อเธออย่างชัดถ้อยชัดคำ

"เออ—เมษาเอง ปล่อยสิ"

คำพูดที่เหลือถูกกลืนหายไปในลำคอ เมื่อมือหนาเลื่อนขึ้นมาประคองท้ายทอย ก่อนที่เขาจะรั้งใบหน้าของเธอลงมาอย่างไม่เปิดโอกาสให้ตั้งตัว

ริมฝีปากร้อนจัดของเขาแนบสนิทลงบนกลีบปากนุ่มของเธอ