ข้านี่แหละนางร้ายที่อยากถูกทิ้ง

หมาโบ้มาแว้วววว...
ความตั้งใจเลยคือจะเขียนหมาโบ้แนวธงแดงศรีทนได้ แต่หัวใจของไรท์มันไม่ไหวกับธงสีแดงจริง ๆ ประกอบกับเป็นช่วงที่แท้งด้วยหัวใจของไรท์เลยบอบบางกับการที่จะให้ผู้หญิงคนหนึ่งต้องมาทนอะไรบ้าบอ แล้วมารอผัวง้อ มันบ่าได้เด้อค่า

ด้วยเหตุนี้ยัยน้องของไรท์จึงมีคาเรคเตอร์สู้คน ใครที่อยากได้ยัยน้องไปเป็นเมียคืนก็ต้องพิสูจน์ตัวเองเซ่ ยัยน้องของไรท์ก็ได้แต่มองบนเบา ๆ ถ้าคุณมีค่าฉันเอา ถ้าไร้ค่าเชิญป้ายหน้าเลยค่ะคุมพรี่

หากรี๊ดท่านไหนไม่ชอบนิยายหมาโบ้สู้ชีวิตก็ข้ามไปก่อนได้เลยน้า เรื่องหน้าไรท์จะเขียนแนวหมาโบ้อีก ทีนี้โบ้อย่างเดียวไม่พอกลับมาเป็นหมาแก่โบ้อีกต่างหาก


--------------------------------------------------------------
รู้สึกตัวอีกครั้งก็พบว่านางเป็นเพียงนางร้ายในนิยายเรื่องหนึ่งเท่านั้น ไม่เพียงเป็นนางร้ายธรรมดายังเป็นนางร้ายที่รอวันถูกพระเอกปล่อยทิ้งให้ตายอยู่ที่ท้ายจวนในสภาพน่าอเหน็จอนาถอีกต่างหาก

ภาพครอบครัวที่ถูกประหาร...

ภาพจุดจบสุดอนาถของนางร้ายที่ต้องตายอย่างโดดเดี่ยวในเรือนท้ายจวนยังคงฝังลึกอยู่ในห้วงความคิด

เมื่อสวรรค์มอบโอกาสให้มองเห็นภาพของนิยายทั้งหมดในวันที่ท่านแม่ทัพเพิ่งเดินทางกลับจากชายแดน นางจึงตั้งใจอย่างแน่วแน่ว่าจะไม่ขอเดินซ้ำรอยเดิม

เป้าหมายเดียวในชาตินี้คือการมีชีวิตรอดและปกป้องครอบครัวให้จงได้!



แทนที่จะเอียงอายเอาอกเอาใจสามี สิ่งที่เซียวจิ้งถิงได้รับในวันที่เพิ่งกลับมาถึงกลับเป็นกระดาษแผ่นหนึ่งที่วางอยู่ตรงหน้า

"สิ่งที่ข้าต้องการคือหนังสือหย่า" นางกล่าวอย่างตรงไปตรงมา

"เจ้า! ช่างไร้ยางอายยิ่งนัก" ชายหนุ่มเผลอตวาดออกมาด้วยความกรุ่นโกรธ

แต่แทนที่จะแสดงความหวาดกลัวหากแต่หญิงสาวกลับทำเพียงพยักหน้าเบา ๆ "ท่านแม่ทัพจะพูดสิ่งใดก็ย่อมได้ หากแต่ข้าอยากให้ท่านรู้ไว้ว่าข้าในตอนนี้สำนึกผิดกับเรื่องที่ผ่านมาทั้งหมดแล้ว และหนังสือหย่าก็คือสิ่งที่ข้าต้องการจริง ๆ หรือว่าท่านเองก็ไม่ต้องการมันเช่นเดียวกันกับข้า?"

"มู่หลิงซี! เจ้านี่ช่างหน้าตายเสียจริง ที่ผ่านมาเจ้าเห็นข้าเป็นตัวอะไร นึกอยากจะได้ก็วางแผนปีนเตียง พอได้ดังใจก็จะหย่า ยังเห็นว่าจวนแม่ทัพมีเกียรติอยู่บ้างหรือไม่" ชายหนุ่มเอ่ยถามเสียงหยันเจือกรุ่นโกรธ

"ที่ผ่านมาข้าต้องขอโทษท่านจริง ๆ แต่ท่านไม่ต้องกังวล เพียงแค่ท่านลงนามในใบหย่านี่แล้วหลังจากนี้หากท่านจะรับอนุกี่คนข้าจะไม่เข้าไปวุ่นวาย ที่สำคัญหากครบ 1 ปีเมื่อใดข้าจะเป็นฝ่ายเก็บของแล้วเดินออกไปเอง ขอเพียงในระยะเวลา 1 ปีนี้ท่านคอยหนุนหลังตระกูลมู่ของข้าเพียงเท่านั้น" หญิงสาวพูดขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มบนใบหน้าที่ไม่จางหาย เมื่อเห็นเขาหยุดชะงักน้ำเสียงอ่อนโยนจึงดังขึ้นอีกครั้ง "เป็นอย่างไร ข้อเสนอของข้าฟังดูดีใช่หรือไม่?"

"หึ! ข้าจะรอดูว่าเจ้าจะทำตามคำสัญญาได้จริงหรือไม่"

แม่ทัพหนุ่มแค่นเสียงขึ้นจมูกเพื่อข่มอารมณ์ที่กำลังคุกรุ่นก่อนจะตวัดพู่กันลงนามในกระดาษแผ่นนั้นอย่างไม่ลังเล ถึงแม้ส่วนลึกจะสับสนกับท่าทีที่เปลี่ยนไปของนาง แต่เขาก็เลือกที่จะเชื่อว่านี่เป็นเพียงมารยาเพื่อเรียกร้องความสนใจจากเขาก็เท่านั้น เมื่อพบว่าเขาไม่ได้สนใจนางจริง ๆ ก็ไม่พ้นที่นางจะเป็นฝ่ายยอมแพ้และกลับมาคุกเข่าขอโทษอย่างแน่นอน

ทว่าเรื่องราวกลับตาลปัตร ฮูหยินไม่เพียงไม่ร้องไห้ฟูมฟายแต่นางกลับลุกขึ้นมาจัดการจวนเสียจนอยู่หมัด ไม่เพียงกวาดล้างบ่าวไพร่ที่คิดไม่ซื่อ ยังคิดวางแผนหาทางรอดให้ตัวเองในวันหน้า ยิ่งนางเด็ดเดี่ยว เย็นชา และเปล่งประกายมากเท่าใด ท่านแม่ทัพผู้เคยวางมาดก็ยิ่งร้อนรน ความรู้สึกหวงแหนและไม่อยากสูญเสียนางไปเริ่มก่อกวนจิตใจเขาให้ว้าวุ่นจนไม่เป็นสุข

จากที่เคยคิดว่าจะปล่อยนางไป เขากลับต้องงัดสารพัดวิธีมาปกป้องตระกูลภรรยาอย่างลับ ๆ พร้อมกับหาทางฉีกหนังสือหย่าทิ้ง แล้วหาทางกักขังหัวใจของสตรีที่เขาเคยปรามาสไว้เคียงข้างกายชั่วชีวิต


-----------------------------------
ซื้อผ่าน IOS แพงกว่าซื้อผ่านหน้าเว็บนะคะ
แนะนำให้ซื้อผ่าน เว็บ หรือ ระบบ Android แทนจะดีกว่าค่ะ
-----------------------------------
*** รบกวนกดโหลดตัวอย่างก่อนการตัดสินใจจ้า***