เกิดใหม่ทั้งทีดันได้สามีเป็นมาเฟีย

"เอวา" หญิงสาวที่พกพาความทรงจำจาก "ชาติก่อน" เธอย้อนเวลากลับมาเกิดใหม่ในวันครบรอบอายุ23ปีอีกครั้ง ชาติก่อนเธอใช้ชีวิตจนพังพินาศ กลับมาชาตินี้ เธอจึงตั้งใจจะชดใช้กรรมด้วยการกู้ความพินาศของครอบครัวกลับมาอีกครั้ง
แต่... เพื่อความอยู่รอด เอวาต้องหาฐานที่มั่นอย่าง "เฮียสิงห์"มายึดเกาะไว้ เจ้าพ่อมาเฟียหนุ่มวัย30ปี ผู้เย็นชา ทรงอิทธิพล และไร้หัวใจ ทว่าความสัมพันธ์ชั่วคราวบนผลประโยชน์และแรงดึงดูดอันเร่าร้อนกลับค่อยๆ สร้างความผูกพันจนกระทั่งเอวาแทบจะถอนตัวไม่ขึ้น การหวนกลับมาแก้ไขอดีตที่เลวร้ายไม่ใช่เรื่องที่ทำได้ง่าย ความสัมพันธ์กับมาเฟียใหญ่ก็ใช่ว่าจะราบรื่นเช่นกัน
************************************
ฉันกำลังจะตาย...ตายแบบโดดเดี่ยวในห้องพักโทรมๆ ไม่มีใครมานั่งร้องไห้ข้างเตียง หรือแม้แต่ใครสักคนมาดูใจ ก็สมน้ำหน้าตัวเองเหมือนกัน ทำเลวไว้เยอะ ตอนจบมันก็ต้องอนาถแบบนี้แหละ
พอนึกย้อนไปกลับไปในอดีต ฉันทำร้ายพี่สาวแท้ๆ ของตัวเอง ทนไม่ได้ที่เห็นชีวิตเขามีความสุขกว่า เลยหาทางทำลายและแย่งทุกอย่างของพี่สาวแท้ๆมาไม่เว้นแม้แต่คนรักของเธอ ฉันสร้างเรื่องใส่ร้าย สรรหาคำโกหกสารพัดมาหลอกทุกคน
ฉันสร้างเรื่องจนบานปลายทำให้พ่อกับแม่ต้องมาตายในอุบัติเหตุ ครอบครัวแตกสลาย ไม่เหลือเงินทอง ไอ้ผู้ชายที่ฉันยอมทำเลวทุกอย่างเพื่อแย่งมันมา... ก็ถีบหัวส่งฉันไปหาคนใหม่ทันที
กว่าจะรู้ว่าใครคือคนที่รักฉันที่สุด มันก็ไม่เหลือใครให้รักอีกแล้ว น้ำตาไหลเปียกหมอน..ความรู้สึกผิดจุกอยู่ที่คอจนหายใจไม่ออก ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ ฉันยอมแลกทุกอย่าง ขอแค่ได้กลับไปกอดพ่อกับแม่ และได้ขอโทษพี่ไอริน...
แต่มันก็คงเป็นไปไม่ได้ เมื่อชีวิตของฉันมาถึงจุดที่มีลมหายใจสุดท้าย ก่อนที่ทุกอย่างจะดับวูบลง
...
"แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู..."
เสียงเพลงพร้อมเสียงปรบมือดังแทรกเข้ามาในหัว ฉันเบิกตาโพลง หอบหายใจเฮือกใหญ่เหมือนคนเพิ่งโผล่พ้นน้ำ แสงจากเปลวเทียนตรงหน้าแยงตาจนต้องกะพริบตาถี่ๆ บนเค้กช็อกโกแลตก้อนโตมีเทียนตัวเลข '23' ปักอยู่
"เป่าเทียนเลยลูก"
เสียงทุ้มๆ ของพ่อทำเอาฉันชะงักกึก พอเงยหน้าขึ้นมองก็เห็นพ่อ แม่ แล้วก็พี่ไอริน... ทุกคนกำลังยืนยิ้มให้ฉันอยู่ ไม่ใช่ภาพหลอนก่อนตายใช่ไหม ทุกคนยังมีชีวิตอยู่จริงๆ
น้ำตาทะลักออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ ฉันพุ่งตัวเข้ากอดแม่แน่นแล้วปล่อยโฮออกมาเสียงดังลั่น จนแม่ต้องลูบหลังปลอบด้วยความตกใจ พี่ไอรินกับพ่อก็หน้าเหวอ รีบเข้ามาดูใกล้ๆ
ฉันส่ายหน้า ซุกหน้าลงกับไหล่ที่คุ้นเคย ไม่ใช่ความฝัน... ฉันได้กลับมาจริงๆ
กลับมาในวันเกิดอายุ 23 ปี... วันที่ฉันยังไม่ได้เริ่มทำเรื่องเลวร้ายพวกนั้น!
ฉันกอดแม่แน่นขึ้น กัดฟันสาบานกับตัวเองเงียบๆ ชีวิตที่แล้วฉันโง่เองที่ทำทุกอย่างพังทลาย แต่ชีวิตนี้ฉันจะไม่ยอมเดินซ้ำรอยเดิมอีกเด็ดขาด ฉันจะปกป้องทุกคน และทวงคืนทุกอย่างกลับมา!