เมรีลุยไฟ

ฤดูร้อน ณ ปากน้ำปราณน่าอยู่ขึ้นเพราะ ‘เขา’

แต่ยามฤดูฝนมาเยือน...เมืองริมหาดแห่งนี้ก็มืดมัวราวถูกปกคลุมไปด้วยเมฆครึ้ม



"แล้วคุณมีสิทธิ์อะไรในตัวผม เป็นเมียผมหรือไง"

"ก็...ก็หรือไม่ใช่ล่ะคะ ในเมื่อเรานอนด้วยกันแล้ว"

นัยน์ตาคมกล้าหลุบต่ำ มุมปากหยักเหยียดยิ้ม ก่อนพ่นวาจาเชือดเฉือนจิตใจผู้ฟังได้อย่างร้ายกาจ

"ได้กันแค่ครั้งเดียวหวังเป็นเมียผมเลยรึ?"

"..."

"รัม คุณหวังสูงไปนะ"