Mr. Kaden said น้องครับ? อยากเป็นคู่นอนพี่ไหม?

"น้องอยากเป็นคู่นอนพี่ไหม?"

พรวด!

"แค่ก! แค่ก!" คนเรือนผมสีขาวหิมะบางเฉียบถึงกับสำลักน้ำจนใบหน้าแดงก่ำไปหมด อีกคนที่แค่จะแกล้งเล่น (?) ตกใจเล็กน้อย

"เออ…" ร่างสูงลุกขึ้นกำลังจะเขาไปดูอาการคนน้อง

"ผมไม่เป็น-แค่ก! แค่ก!" ดูแล้วคงจะไม่ได้ ไม่เป็นไร แบบที่อีกคนว่าแน่นอน มือเรียวจึงรีบรินของเหลวสีใสในเหยือกลงแก้วแล้วเข้าไปดูอาการอีกคน

มืออุ่นอ่อนโยนลูบแผ่นหลังเจ้าคนอายุน้อยกว่าเบาๆ

"ขอโทษครับ พี่เล่นแรงไปใช่ไหม?"

"คุณว่าไงนะครับ? ตอนแรกอะ…" เขาถึงกับพูดเสียงหลงเลยทีเดียว

ใบหน้าของคนเรือนผมสีนิลปรากฏรอยยิ้มหล่อเหล่าทว่าดูเจ้าเล่ห์ขึ้นมาอีกครั้งอีกคราว

มือเรียวผละออกจากแผ่นหนาของหนุ่มวัยยี่สิบขณะวางมืออีกข้างของตนลงบนโต๊ะสีเข้ม

"เรามาเป็น friend with benefit [1] กันไหมครับ?" ดวงตาสีอ่อนสวยคู่นั้นมองลงมาที่ดวงตาสีเข้มของเขาด้วยแววตาเจ้าเล่ห์

"ไม่ดีกว่าไหมครับ…?" เสียงเขายังคงหลงไม่หาย ใบหน้าเขาตอนนี้คงจะตลกมากแน่ ๆ เพราะคนตรงหน้าเขาถึงกับหลุบหัวเราะ

ฝีเท้าเบาก้าวมาทางธามอย่างเชื่องช้าขณะพูด

"เราก็เข้ากันได้ดีหนิครับ?"

"ม-มัน…" เสียงของเขาตะกุกตะกักและอ่อนลงเมื่อวงแขนได้รูปของคนพี่คล้องที่คอเขาแล้วก้มตัวลงเล็กน้อย

เพื่อให้ดวงตาของพวกเขาทั้งสองสบกันได้อย่างง่ายดายขึ้น ใบหน้านั้นดูแสนจะท้าทายกระนั้นมันก็ดูแสนน่ารักในเวลาเดียวกัน

"น้องครับ? อยากเป็นคู่นอนพี่ไหม?"