เกอท้ายจวนผู้นี้ จะเลี้ยงท่านแม่ทัพเอง

เชฟอาหารไทยตายแล้วตื่นขึ้นมาในร่างเกอที่ถูกส่งไปแต่งงานชดใช้หนี้บุญคุณ

เจ้าบ่าวคือ อสูรชายแดน แม่ทัพผู้เย็นชาที่ทั้งเมืองหลวงพนันกันว่าเจ้าสาวจะอยู่ได้ไม่ถึงสามเดือน

คืนแต่งงาน ท่านแม่ทัพยื่นข้อตกลงต่างคนต่างอยู่
เขาฟังจนจบ แล้วถามกลับเพียงคำเดียว

"เช่นนั้น...ข้าขอใช้ครัวท้ายจวนได้หรือไม่ขอรับ"

จากข้าวต้มหมูปั้นโรยกระเทียมเจียวชามแรกที่วางไว้เผื่อ
แม่ทัพที่ไม่เคยสนใจว่าจะกลับบ้านหรือไม่ เริ่มรีบกลับจวนทุกเย็น
กินหมดสองชาม แล้วบอกเสียงเรียบว่า "พอกินได้"

ทั้งที่เช้าวันรุ่งขึ้น ข้าวสารชั้นดีสามกระสอบกับหมูอีกครึ่งตัวถูกส่งมาถึงหน้าครัว

เขาตั้งใจแค่จะกินให้อิ่ม หาเงินให้ได้ และเปิดร้านเป็นของตัวเอง
ส่วนสามีปากแข็งคนนั้น...ก็เผื่อข้าวไว้ให้สักถ้วยแล้วกัน