เหนือหัวใจภาคี เล่ม 10 ภาค ลูกควายแปดตัว

เหนือหัวใจภาคี เล่ม 10 ภาค ลูกควายแปดตัว

"ต๋าวหันก่อหันอะไรแปลก ๆ ก่อ" หมูยอกระซิบเบา ๆ

"หยังล่ะอ้ายยอ" มะต๋าวเงยหน้าจากไม้กวาด

"เหมือนมีคนเดินผ่านศาลาไปตะกี้นี้"

หมูยอพูดเบา ๆ พร้อมชี้ไปทางด้านข้างที่เพิ่งเห็นอะไรแวบ ๆ คล้ายผ้าขาวพริ้วหายเข้าไปหลังเสาศาลา
มะต๋าวชะงักแล้วจุ๊ปาก

"อี่แม่เคยบอกว่าถ้าหมู่เฮาเห็นอะไรที่ไม่ชอบมาพาซนเฮาห้ามทักเด็ดขาดเลยเน้อ"

"เขาเรียกว่าชอบมาพากลต่างหากเล่า" หมูยอมุ่นคิ้วใส่น้องชาย

มะต๋าวเริ่มใจคอไม่ดีหันไปมองศาลาอีกรอบ...ก็ยังไม่เห็นอะไรผิดปกตินอกจากลมแรง ๆ ที่พัดเอาผ้าขาวบนโลงกระเพื่อมไปมาอยู่เป็นพัก ๆ

"หรือ...มันจะเป็นผี" เณรน้อยมะต๋าวเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าซีดเซียว

"โค๊ะ!อ้ายอุตส่าห์ไม่พูดตรง ๆ แล้วเน้อแต่ต๋าวก็ทักซะตรงเลย"

หมูยอเริ่มใจเต้นแรงขึ้นสองพี่น้องเริ่มถอยออกห่างจากศาลาทีละก้าว
พร้อมกับมะต๋าวที่กอดไม้กวาดแน่นขึ้นเรื่อย ๆ

"เณร!เณรยอกับต๋าวเอาผักที่หลวงป้อหั่นไว้ไปให้พวกหมูมันด้วยเด้อ!"

เสียงหลวงพ่อภาคีตะโกนมาจากสวนด้านหลังวัดพอดีกับจังหวะที่ลมแรงหอบวูบพัดผ่านทำเอาเด็กทั้งสองสะดุ้งโหยง

"คร้าบหลวงป้อปาขี้" สองพี่น้องตะโกนกลับไป แล้วทันใดนั้น

แมววววววววว!!!!!

เจ้าแมวตัวเขื่องสีดำก็กระโดดตุบลงมากลางวงสนทนาของสองพี่น้อง

กรี๊ดดดดดด!!!!

เวลานั้นไม้กวาดปลิวว่อน เณรน้อยทั้งสองรีบถลกจีวรเผ่นแน่บไปทางแปลงผักด้วยความเร็วเหนือแสง

"วิ่งเร็วต๋าว"

"อ้ายยอรอต๋าวด้วยคร้าบ" เสียงมะต๋าวตะโกนดังตามไล่หลังมาติด ๆ เมื่อหมูยอหันไปดูก็พบว่ามีบางอย่างกำลังไล่ตามน้องชายมาด้วยนั่นดูคล้ายกับศพในหนังซอมบี้ที่กำลังวิ่งไล่ล่ามนุษย์อย่างหิวโหย

กรี๊ดดดดดต๋าว!!

หมูยอวิ่งถลกจีวรกลับไปแล้วไปแบกน้องชายขึ้นมาบนหลังและด้วยความเร่งรีบจัดทำให้หมูยอไถลเข้าไปในคอกหมูส่วนมะต๋าวนั้นพุ่งหลาวเหาะเหินไปไกลจนร่างกายตกลงไปในบ่อแช่โคลนของลูกหมูแคระสามตัว