สูจิบัตรนิทรรศการจิตรกรรม "รูปและความหมายของวิถีชีวิตคนอีสานในมิติทางทัศนศิลป์"

ศิลปะถือเป็นกิจกรรมสร้างสรรค์ของมนุษย์อย่างหนึ่ง โดยผ่านกระบวนการทางปัญญา การสั่งสมประสบการณ์ ทั้งที่เกิดจากการเรียนรู้และประสบการณ์จากการอยู่ในวิถีชีวิต การสั่งสมของชุมชน เกิดเป็นภูมิปัญญาร่วมสมัยโดยมีศิลปินเป็นผู้ส่งสารถ่ายทอดประสบการณ์เหล่านั้นเป็นผลงานศิลปะ ในแต่ละยุคสมัยโดยอาศัยเรื่องราวและกลวิธีจากภูมิปัญญาท้องถิ่นเรื่อยมา ผลงานศิลปกรรมอาจเป็นเพียงปรากฏการณ์หรือกระบวนการสร้างสรรค์เป็นปรากฏการณ์ที่สะท้อนจากภูมิปัญญา และวัฒนธรรม ของมนุษย์ กลุ่มชนหรือสังคม เป็นสิ่งที่เห็นเป็นรูปธรรม ทั้งยังคงแฝงไปด้วยความรู้ ภูมิปัญญา คติชน ความเชื่อ ความศรัทธา และความนึกคิดของคนในสมัยนั้น ๆ จากลักษณะวิถีชีวิตของผู้คนในภูมิภาคอีสานใต้ 3 จังหวัด สุรินทร์ บุรีรัมย์และศรีสะเกษที่เป็นพื้นที่พหุวัฒนธรรม มีความหลากหลายทางชาติพันธุ์และวัฒนธรรม เพื่อหารูปแบบและแนวความคิดมาสร้างสรรค์ผลงานจิตรกรรมร่วมสมัยที่ถ่ายทอดและสะท้อนภาพวิถีชีวิตคนอีสานที่แสดงนัยยะอัตลักษณ์ของอีสานแฝงอยู่ที่มีประวัติความเป็นมาลักษณะพิเศษเฉพาะตนประกอบสร้างขึ้น ทั้งที่แสดงความเป็นลักษณะพื้นบ้านหรือที่เป็นลักษณะร่วมสมัยมีเรื่องราวเกี่ยวข้องกับวิถีการดำเนินชีวิต วัฒนธรรม และความเชื่อของชุมชนที่มีความหลากหลาย ความหลากหลายเหล่านั้นสามารถสร้างอัตลักษณ์ทางผลงานจิตรกรรมจากการค้นหารูปสัญญะและความหมายสัญญะในอีสานที่สะท้อนวิถีชีวิตคนอีสานได้ และเพื่อประโยชน์กับการศึกษาด้าน ทัศนศิลป์ การเรียนรู้ระบบวิธีคิด รูปแบบการทำงานและเป็นแนวทางการถ่ายทอดวิถีชีวิตผ่านการสร้างสรรค์รูปและความหมายของวิถีชีวิตอีสานในมิติทางทัศนศิลป์