ช่วยด้วยข้าถูกบิดาตัวร้ายธงดำคลั่งรัก( เล่ม 2 จบ)

นั่วนั่ว ด้วยเหตุผมบางอย่าง มารดาพานางมาทิ้งไว้กับบิดา ผู้มีศักดิ์เป็นถึงชินอ๋องทรราช เขาไม่ต้องการนาง นางจึงอยู่อย่างเจียมตน ทว่าบิดากลับมีท่าทีแปลกไป กลายมาเป็นครั่งรัก ท่านแม่ช่วยด้วยข้ากลัว

สปอย

"หากเจ้าใช้แรงกระทืบข้าตอนอยู่บนเตียงเมื่อแปดปีก่อน ข้าคงตายไปแล้วจริงๆ นั่นแหละ" เขายังไม่วายกระซิบหย้าแหย่นางอีกประโยค
"เจ้าคนสารเลว!"
หลินซีเยว่สบถด่า เพราะทนฟังความหน้าด้านของเขาไม่ไหวอีกต่อไป หญิงสาวสะบัดชายเสื้อเตรียมจะหมุนตัวเดินหนีออกจากศาลาเพื่อไปสงบสติอารมณ์
ทว่าเพิ่งจะก้าวเท้าได้เพียงก้าวเดียว ฝ่ามือแกร่งที่ร้อนผ่าวของหยางมู่เฉินก็คว้าหมับเข้าที่ข้อมือบางของนาง ออกแรงกระตุกเพียงนิดเดียว ร่างระหงก็ปลิวถลาเข้าไปปะทะกับแผงอกกว้าง
ตุ้บ!
"จะหนีไปไหนเล่า ข้ายังคุยกับเจ้าไม่จบเลย" น้ำเสียงทุ้มพร่ากระซิบอยู่เหนือกระหม่อม
หลินซีเยว่เบิกตากว้าง สัมผัสแนบชิดกะทันหันทำให้หัวใจของนางกระตุกวูบและเต้นรัวอย่างไม่อาจควบคุม กลิ่นอายบุรุษเพศที่คุ้นเคย ทำให้ภาพความทรงจำอันเร่าร้อนในค่ำคืนนั้นที่เขาเพิ่งจะรื้อฟื้น พลันแล่นปราดเข้ามาในหัวอย่างห้ามไม่อยู่
"ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้!" นางดิ้นรน ยกมือขึ้นดันแผงอกเขาออกสุดแรง ทว่าวงแขนแกร่งกลับรัดเอวบางของนางเอาไว้หลวมๆ ราวกับโซ่สเหล็กที่ดิ้นอย่างไรก็ไม่หลุด
หยางมู่เฉินก้มหน้าลงมาพินิจใบหน้างดงามที่บัดนี้แดงเถือกไปจนถึงลำคอ นัยน์ตาของเขาอ่อนแสงลง เผยให้เห็นความอ่อนโยนที่ซุกซ่อนอยู่ลึกๆ "ซีเยว่ หน้าเจ้าแดงมากรู้ตัวหรือไม่ เจ้ากำลังเขินข้าจริงๆ สินะ"
"ข้าโกรธต่างหาก! ปล่อยข้า ไม่อย่างนั้นข้าจะแทงเจ้าจริงๆ ด้วย!" นางขู่ฟ่อเป็นแมวป่าจนตรอก มืออีกข้างพยายามคลำหามีดสั้นที่เอว หวังปลิดชีพคนตรงหน้า