ของรักแสนหวง

เข้าห้องผิด! ชีวิตได้สามี!
ฟันใครไม่ฟัน ดันไปฟันตาลุงเอวดีและขี้หวงอีกต่างหาก
แถมบทรักก็แสนจะร้อนแรงจนเธอต้องร้องขอชีวิตทุกครั้ง
ผิดที่โชคชะตาหรือพรหมลิขิตกันแน่ ที่เหวี่ยงเธอไปอยู่ในกำมือตาแก่อย่างเขา
"ฉันไม่ได้ขายตัวค่ะ"
"หือ...ไม่ได้ขายเหรอ" เขามองหน้าเธอเหมือนไม่อยากจะเชื่อทันที
"ปล่อยค่ะ ถือว่าเราไม่รู้จักกันไม่ได้เหรอคะ" เมื่อหมดทางหนี เธอก็หันมาต่อรองกับเขาทันที
"ไม่รู้จักกันได้ยังไง ขย่มกันไปตั้งกี่ทีก็ไม่รู้"
"ไม่นะ! หุบปากคุณไปเลย" จารุวีทุบอกเขาด้วยความโกรธแค้น นี่เขาตั้งใจมาเยาะเย้ยถากถางเธออย่างนั้นหรือ
"ทุบฉันอีกทีเดียว ฉันจะไม่จ่ายค่าตัวเธอแล้วนะ"
"ฉันไม่..."
"แล้ววันนั้นทำไมไม่รอก่อน จะรีบลุกไปไหน ยังไม่ได้ค่าตัวก็ไปแล้ว คิดจะให้ฉันกินฟรีหรือไง"
"ค่ะ คิดเสียว่าทำทานให้หมาแมว" เธอบอกแล้วว่าไม่ได้ขายตัว แต่เขาก็ยังอยากจะยัดเยียดค่าตัวให้
"อ้อ มิน่าล่ะ! โดนท่าหมาไป เธอถึงกับครางหงิงๆ เหมือนลูกหมาเลย"