รักนี้ไม่ใช่ตัวแทน (This is no substitute)

เป็นเรื่องน่าเศร้าเมื่อใครบางคนที่เรารู้จัก กลายเป็นคนที่เราเคยรู้จัก (It’s sad when someone you know becomes someone you knew.)

**********************************************


"ผู้หญิงอย่างทรายมีดีแค่ในห้องนอนเท่านั้นแหละ ของเล่นชิ้นที่ถูกใจ เบื่อเมื่อไหร่ก็ค่อยหาคนอื่นมาแทน"
"อืม ก็คงอย่างนั้น หาได้ทั่วไปดาษดื่น ไม่ได้มีอะไรเป็นพิเศษ ดีแค่ตรงที่เอาใจ ไม่เคยขัดใจเท่านั้น"
"ตอนที่สตางค์กลับมา ทรายก็ไม่มีประโยชน์อีกแล้ว แต่ก็ต้องให้ค่าเสียเวลากันหน่อยที่อยู่ข้างฉันมาถึงสามปีจะได้ยุติธรรม"

************************************************

"ในที่สุดพี่ก็เจอทรายจนได้"
อติวิชญ์คว้าแขนของวิธญาเอาไว้แน่น ดันตัวของเธอไปชิดติดกับกำแพง ใบหน้าคมเข้มก้มลงไปใกล้ๆ จ้องมองเข้าไปในดวงตาของวิธญา เธอหายไปถึงหนึ่งปีเต็ม ทำให้เขาหาไปทั่ว!
"คุณอติวิชญ์..."
ริมฝีปากของวิธญาสั่นระริก หัวใจเต้นตูมตาม แววตาตื่นตระหนก หนึ่งปีแล้วที่เธอกับเขาไม่ได้เจอกัน จนวิธญาคิดว่าเธอหลุดพ้น แต่ทำไมยังจะมาเจอกับอติวิชญ์ที่นี่ได้อีก
"ทรายยังจำชื่อสามีของตัวเองได้เหรอ? พี่นึกว่าทรายลืมไปแล้วเสียอีกว่าพี่เป็นสามีของทราย!"

************************************************

"ทำไมจะทำไม่ได้ ทรายเป็นภรรยาของพี่ แตะเนื้อต้องตัวภรรยาตัวเองมันผิดตรงไหน?"
"คุณเป็นบ้าไปแล้วเหรอ ที่นี่มันบริษัทของคนอื่นนะ"
วิธญาต่อต้านอย่างเต็มที่ พยายามผลักไสอติวิชญ์ที่พยายามจะจูบเธอตามอำเภอใจ โดยที่ไม่สนอะไร เธอเพิ่งจะเซ็นสัญญาไป ยังไม่ทันได้เริ่มงานแล้วก็จะมีปัญหาเสียแล้ว
"ใครบอก?"
"หมายความว่ายังไง"
วิธญาชะงัก เมื่อเห็นสีหน้าของอติวิชญ์ ความรู้สึกเย็นวาบไปถึงสันหลังคืบคลานขึ้นมาในทันที ใบหน้าของเธอแทบจะไม่มีสีเลือด