ตะวันแรกรัก

ครั้งหนึ่งเขาเคยตั้งใจกลับมาเป็นฝันร้ายของผู้หญิงที่ทิ้งเขาไป แต่สุดท้ายกลับเต็มใจใช้ทั้งชีวิต เพื่อเป็นความสุขของผู้หญิงคนเดิม
*******
"เธอเคยเป็นแสงตะวันที่เขาปรารถนาจะดับให้มอดลงกับมือ แต่เมื่อเธอกำลังจะลาลับจากชีวิต เขากลับเป็นฝ่ายอ้อนวอนขอแสงสว่างนั้นคืนมา"
"สิบปีก่อนคุณทิ้งผมไปพร้อมจดหมายเพียงฉบับเดียว...สิบปีต่อจากนี้ ผมจะทำให้คุณจดจำไปจนวันตายว่า การถูกคนที่รักหมดหัวใจทอดทิ้ง มันเจ็บปวดเพียงใด!"
สิบปีก่อน ‘พราวตะวัน’ เคยเป็นดั่งแสงอรุณที่ส่องสว่างในหัวใจของ ‘อติคุณ’ ก่อนที่เธอจะเป็นฝ่ายดับแสงแห่งรักนั้นลงด้วยถ้อยคำไม่กี่บรรทัด ทิ้งไว้เพียงความทรงจำอันแสนหวานที่กลายเป็นบาดแผล และหัวใจของชายหนุ่มที่แตกสลายจนไม่เหลือชิ้นดี
สิบปีต่อมา โชคชะตาพัดพาให้คนทั้งคู่หวนกลับมาพบกันอีกครั้ง
หากแต่การกลับมาของเขาในครั้งนี้ มิได้มีไว้เพื่อรื้อฟื้นความรัก หากเป็นการทวงคืนทุกหยาดน้ำตาที่เคยสูญเสียไป
เขาจะทำให้เธอหลงรักจนหมดหัวใจ ก่อนจะเป็นฝ่ายทอดทิ้งอย่างไม่เหลือเยื่อใย ให้เธอได้ลิ้มรสความเจ็บปวดที่เขาเคยเผชิญ!
ทว่าในเกมแห่งความแค้นที่เขาคิดว่าตนเป็นผู้กำชัย กลับมีบางสิ่งค่อย ๆ แปรเปลี่ยนไปอย่างเงียบงัน
เพราะยิ่งปรารถนาจะทำลายหัวใจเธอมากเท่าไร เขากลับยิ่งค้นพบว่าหัวใจของตนไม่เคยเป็นอิสระจากผู้หญิงคนนี้เลยแม้แต่วันเดียว
ความแค้นที่เฝ้าประคองมาตลอดสิบปี จึงค่อย ๆ มอดดับลงด้วยไฟรักที่เขาเป็นผู้จุดขึ้นมาเอง
แต่กว่าจะรู้ว่าความรักมีค่ามากกว่าชัยชนะ เขาก็เกือบสูญเสียเธอไปชั่วชีวิต...