ร่างทรงเก๊ องค์แท้

เธอเป็นร่างทรงที่ไม่มีองค์ รับปากลูกศิษย์ในชื่อปู่มาห้าปี
คืนหนึ่งเจ้าของชื่อโผล่มากลางไลฟ์ แล้วพูดผ่านปากเธอเอง
"ข้าไม่เคยรับปากเรื่องนี้"

พิณมีเสียงปู่แหบ ๆ หนึ่งเสียง ผ้าสามสีที่เลือกเพราะขึ้นกล้องสวย รูปปั้นปูนราคาสองร้อยแปดสิบ และคนดูไลฟ์คืนละสองพัน ห้าปีที่ผ่านมา "พ่อปู่นที" ของเธอรับปากลูกศิษย์ไปแล้วทุกเรื่อง ตั้งแต่รางวัลที่หนึ่งไปจนถึงสามีเลิกเหล้า

คืนวันพระ เจ๊ขายลอตเตอรี่ปากซอยหอบลอตเตอรี่สามปีมาทวงพรกลางไลฟ์ พิณกำลังจะรับปากเป็นปีที่สี่ แล้วปากของเธอก็พูดเองด้วยเสียงผู้ชาย

พ่อปู่นทีมีจริง เขาเฝ้าท่าข้ามของคลองที่ถูกถมเป็นซอยไปสี่สิบปีแล้ว เขาไม่ได้แก่ ไม่ได้หลังค่อม ไม่ได้ชอบน้ำแดง เขาพูดคำเก่า ไม่รู้ว่าเปอร์เซ็นต์คืออะไร และเพิ่งรู้ว่ามีผู้หญิงคนหนึ่งเอาชื่อเขาไปรับปากคนทั้งซอย

ทุกคำที่เธอพูดแล้วมีคนเชื่อ กลายเป็นปมบนด้ายที่ข้อมือเขา สามสิบสามปม ถ้าถึงคืนออกพรรษายังแก้ไม่หมด พอน้ำลด เขาลดไปกับน้ำ

ปัญหาคือเขาทำได้แต่เรื่องน้ำ หาของที่ตกท่อ คุมก๊อกกับชักโครก สั่งฝนให้ตกเท่าหลังคาเรือลำเดียว ส่วนลูกศิษย์ขอรางวัลที่หนึ่ง ขอให้ลูกสอบติดหมอ ขอให้แฟนเก่ากลับมาในสามเดือน

เธอไม่มีฤทธิ์ แต่ดูออกว่าคนที่มาขออยากได้อะไรจริง ๆ เขามีฤทธิ์ แต่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าหวยออกที่ไหน สองคนจึงต้องไล่ใช้หนี้ไปทีละปม โดยมีตัวเงินตัวทองหนึ่งตัวเดินเข้าตำหนักมาเอง กับคนดูไลฟ์ที่ชมว่าแม่หมอเล่นสองเสียงเก่งขึ้นทุกคืน

แล้วทุกครั้งที่เธอจะพูดคำว่ารับปากอีก ก็มีน้ำจากที่ไหนสักแห่งสาดเข้าหน้าพอดี

- เรื่องหลัก 60 ตอน ตอนพิเศษ 3 ตอน ราว 122,000 คำ จบในเล่ม จบสุข
- นางเอกปากไว แถเก่ง คิดเลขเร็ว และเดาคนผิดราวหนึ่งในสาม
- พระเอกเป็นเทพชั้นผู้น้อย ถือตัว ไม่ทันโลก แก้คำผิดทุกคำ และไม่เคยพูดคำว่าได้กับใคร เขาพูดว่า "ข้าจะดูให้"
- สองเสียงเถียงกันในปากเดียวกลางไลฟ์สด เรื่องน้ำแดง เรื่องผ้าสามสี เรื่องอายุ
- กรุงเทพฯ อีกชั้นใต้แอ่งน้ำขัง มีแม่ย่านางเรือโดยสารปากจัด นางตะเคียนที่จดของบนทุกชิ้น พรายสระคอนโดที่ดูซีรีส์ไม่เคยถึงตอนจบ และหนังสือราชการที่ลอยมาบนใบบัว
- ซอยที่ทุกคนมีเรื่องของตัวเอง เจ๊ขายลอตเตอรี่ที่ทวงทุกงวด ป้าขายขนมถ้วยที่ไม่เคยทวงสักครั้ง และซ้อเจ้าของห้องแถวที่ได้ยินเสียงก๊อกน้ำทุกตัว
- ไม่มีนอกใจ ไม่มีมือที่สาม ไม่มีฉากขืนใจ ไม่ใช่เรื่องผี ไม่หลอน