หลับฝันดีนะคะ ..ที่รักของพี่

นิลลดาหญิงสาวผู้มีเรือนผมสีนิลเงางาม ดวงตาคมกลมโตเมื่อกรีดตามองทางใด ผู้คนที่ถูกจ้องมองจำต้องหลบหลีกสายตาคู่นั้น ..ไม่ใช่เพราะความเกรงกลัวแต่อย่างใด มันเป็นเพราะความหลงใหลที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงและนิลลดาก็ไม่เคยรับผิดชอบความหลงใหลนั้นด้วย เว้นเพียงดวงตาคู่นั้นจะมองสบสายตากับมินตรา สาวสวยหน้าหวานที่เป็นรุ่นน้องคณะนิเทศศาสตร์มีแสงสว่างส่องเป็นใบบุญดึงดูดเหล่าสิ่งที่ตาเปล่ามองไม่เห็น

หน้าที่ที่ไม่ใช่หน้าที่แต่นิลลดาน้อมรับและเต็มใจทำให้..คือการขับไล่เหล่าสิ่งที่ตามติดแสงแสนอบอุ่นนั้นด้วยความเยือกเย็นที่พวกมันหวาดกลัว เมื่อนิลลดาเดินผ่านทางไปที่ใดพวกมันจะหลบหลีกให้พ้นสายตา ไม่กล้าเข้าใกล้ ไม่กล้าจ้องมองสบสายตา ด้วยพลังชีวิตที่แข็งแกร่งตรงข้ามกับแสงสว่างที่อบอุ่น

"มินตรามาหาพี่ตรงนี้ทีสิ ยืนอยู่ตรงนั้นคนเดียวคงหนาวน่าดู"

"น หนาวเหรอคะ ..นี่มันฤดูร้อนนะคะ"

"นั่นสิ ฤดูร้อนแต่ขนลุกซู่เชียวนะ แต่ไม่ต้องห่วงหรอก สองมือของพี่จะคอยโอบกอดมินตราไว้เอง ..และจะทุบพวกมันที่คอยเกาะติดไม่ให้มีเหลือ"





…เรื่องนี้เป็นเรื่องสั้น 15+1ตอนพิเศษค่ะ