[เล่ม 2] ไอ้พระเอกเตียงข้าง ๆ ช่วยเลิกคลานมาดูดแก้มตัวร้ายสักที!

"ผมคือตัวร้าย เขาคือตัวเอก บ้านพวกผมสองคนอยู่ติดกัน แต่แทนที่พวกผมจะเกลียดกัน มันก็กลายเป็นว่าเขาตามติดผมแจ.."

หลังจาก ‘กู้เหวินจง’ จมอยู่กับความมืดมิดมานาน เขาก็ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าแขนล่ำ ๆ ที่ชายแท้อย่างเขาภาคภูมิใจได้กลายเป็นแขนอ้วน ๆ ของเด็กทารกไปแล้ว

ซ้ำร้ายเสียงที่เปล่งออกมาก็เป็นเสียงอ้อแอ้..

"แอ๊!"

ใครแม่งคลานมาดูดแก้มกูวะ!?

กู้เหวินจงจมไปกับความรู้สึกสิ้นหวังได้ไม่นานเท่าไหร่ แรงดูดดังจ๊วบจ๊าบพร้อมกับแก้มอ้วน ๆ ที่เจ็บแปลบก็ดึงดูดความสนใจของเขาให้พยายามพลิกตัวหนี

แต่ก็นั่นแหละ.. เขาเป็นเด็กอ้วนจนเกินไป นอกจากขยับตัวไม่ได้แล้ว ยังทำได้แค่นอนเปล่งเสียงทักท้วง

[ยินดีด้วยโฮสต์ พระเอกในนิยายวายกำลังตกหลุมรักคุณตั้งแต่อยู่ในห้องเด็กแรกเกิด!]

แม่มันสิ!

แน่นอนว่าฝันร้ายของกู้เหวินจงไม่ได้มีเพียงเท่านี้ เพราะหลังจากออกจากโรงพยาบาลด้วยแก้มแดงซ้ำ เขาก็พบว่าตัวร้ายอย่างเขาอยู่ข้างบ้านพระเอก!

แถมยังต้องคลานหนีเจ้าก้อนแซ่เซียวคลั่งรักตั้งแต่แบเบาะ!



Talk : นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายยาวมาก ๆ ไรท์เลยมาลงขายแยกสองเล่มนะครับ สาเหตุที่ต้องแบ่งเล่มเพราะนิยายเรื่องนี้เน้นฉากพระเอก นายเอกตั้งแต่เด็กทารก และค่อย ๆ เติบโตขึ้น ซึ่งอยู่ในเล่ม 1 ครับ ส่วนฉากโตแล้วคือเล่มสองนะครับ

ซึ่งเป็นนิยายแนวฟิวกู๊ด ใช้ชีวิตแบบสโลว์ไลพ์ครับ

หากนักอ่านชอบนิยายเรื่องนี้ ไรท์ขอใจคนละห้าดวง คนละหนี่งคอมเม้นนะครับ