การย้อนเวลากลับมาของคุณแม่ลูกเจ็ด

เรื่องย่อ

การเเต่งงานที่ไม่ได้เริ่มต้นด้วยความรัก ตลอดระยะเวลาสิบปีของการเเต่งงานกับสามีทางนิตินัยของเขา มีเพียงเขาที่รักอีกฝ่าย อีกฝ่ายไม่เคยเเสดงความรักต่อเขา

อีกฝ่ายเมินเฉยต่อเขาที่เป็นภรรยา วันๆก็เอาเเต่ทำงานจนมืดค่ำ ทิ้งเขาให้รู้สึกเคว้งคว้างเป็นช้างเท้าหลังอยู่คฤหาสต์แห่งนี้เเทบจะทุกวัน

ชีวิตเขาควรจะดูน่าเบื่อใช่ไหม เเต่ไม่ใช่เลยสักนิด เพราะชีวิตเขามันวุ่นวายอย่างยากที่จะคิดฝันเลยล่ะ

สาเหตุก็มาจากสามีหน้านิ่งที่มักขอปั้มลูกเเละให้เหตุผลว่าพ่อเเม่ตัวเองอยากมีหลาน

พอเขามีให้เเล้วหนึ่งคน ก็ขอเพิ่มจนถึงตอนนี้อีกฝ่ายปั้มลูกกับเขา…จนทำให้เรามีลูกด้วยกันมากถึงเจ็ดคนเเล้ว…

เขาเเทบจะเลี้ยงลูกทั้งเจ็ดด้วยตัวคนเดียว ลูกๆก็มีนิสัยดื้อตามประสาเด็ก เเต่เป็นเพราะมีหลายคนทำให้ทวีความรู้สึกเหนื่อยสาสมให้เเก่เเม่คนนี้มานานหลายปี

โดยคนเป็นสามีทำราวกับเป็นพ่อที่ไข่ทิ้งไว้ เเละไม่เคยคิดจะดูเเลลูกช่วย ไม่เเยเเสลูกๆ ไม่คิดจะเเบ่งเบาภาระเขาเลย

‘เเม่ฉันอยากได้หลานสาวเพิ่ม เธอไหวไหมคุณหมอบอกว่าเธอเเข็งเเรงมีลูกได้อีกเยอะ…วันนี้เราทำกันอีกนะครับ ฉันจะทำอ่อนโยนเหมือนที่เป็นมาตลอด ไม่ต้องกลัวเจ็บนะ’





วันหนึ่งที่เขาเหนื่อยมากๆ ไม่ได้กินข้าวกินปลาเพราะต้องหัวหมุนกับการเลี้ยงลูก จึงจะมาเติมน้ำตาลด้วยการอมลูกอม

คงถึงเคราะห์ของเขาเอง เพราะลูกอมติดคอเขาตาย จากการที่เขาไม่มีเเม้เเต่เรี่ยวเเรงจะกลืนลูกอม



ปัจจุบันเขาตายมานานนับสิบปีเเล้ว เเต่ดวงวิญญาณที่ยังไม่หมดห่วงจากโลกมนุษย์นี้จึงไม่มีสิทธิ์ไปเกิดใหม่ได้

ให้เขาอยู่โลกมนุษย์ต่อในฐานะผีเร่ร่อน ต้องคอยเฝ้ามองการใช้ชีวิตของสามีเเละลูกๆ ที่ปราศจากการมีอยู่ของเขา

เเต่ภาพหลังการตายก็สร้างความรู้สึกเเปลกใจให้กับเขา เขาได้เห็นภาพของสามีที่ไม่เคยเเยเเสกันเเท้ๆ เเต่ดันร้องไห้ขี้มูกโป่งหน้าโลงศพของเขา คร่ำครวญบอกรักเขา

ทำให้เขาพึ่งรู้ว่าสามีที่เขาคิดว่าไม่รักเขา จริงๆนั้นไม่ใช่ไม่รัก เเต่อีกฝ่ายรักเขาเพียงเเสดงออกไม่เป็น

สามีคนนี้ไม่เเม้เเต่จะปลอบโยนลูกของเรา เอาเเต่รำพึงรำพันถึงเขาที่ตายไปเเล้ว ทั้งที่ลูกก็ยังเป็นเด็กอยู่เเท้ๆ

เขาต้องเฝ้ามองเห็นภาพที่สามียิ่งทวีคูณความเย็นชามากยิ่งขึ้น

ไม่เคยคิดเเม้เเต่จะดูเเลลูกด้วยตัวเอง

ทิ้งให้พี่เลี้ยงหลายคนดูเเลลูก

เด็กๆ ที่ไม่ได้รับการอบรมบ่มนิสัย ทำให้โตมามีนิสัยที่ไม่น่ารัก สามีที่ยังลืมเขาไม่ได้ ก็เอาเเต่ก้มหน้าทำงานทำการเเละคร่ำครวญถึงเขา

ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาต้องเห็นภาพครอบครัวที่ความสัมพันธ์ระหองระเเหงไม่ต่างกับการที่บ้านเเตกสาเเหรกขาด พี่น้องไม่สนิทกัน พ่อไม่ดูเเลลูก

เขาที่ตายไปเเล้วก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี ทำเพียงยืนร่างโปร่งใสมองภาพเหล่านั้นด้วยความรู้สึกปวดใจ

เขาไม่ต้องการเห็นภาพความเละเทะเหล่านั้นอีกต่อไป จึงปล่อยวางจากมัน เเละพร้อมที่จะไปสู่สุคติ

เเต่ไหงลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง กลับรู้สึกถึงก้อนบางอย่างที่ติดอยู่ภายในลำคอ จึงรวบรวมเเรงที่มีอยู่ทั้งหมด กลืนสิ่งนั้นลงคอไปอย่างยากลำบาก

ลูกอมเม็ดนั้นที่เคยติดคอเขา…. จนทำให้เขาตาย

เขาย้อนกลับมา!


ครั้นรับรู้ว่าตัวเองได้มีชีวิตอีกครั้ง ภาพที่ได้เห็นหลังจากการตายมานานหลายสิบปี เขาที่กลับมาแล้วจะไม่มีทางทำให้เส้นทางชีวิตเดินทางไปในทางที่ไม่ดีเเบบนั้น

เขาจึงตั้งปณิธานกับตัวเองว่าจะทำให้สามีเป็นพ่อเเละสามีที่ดีขึ้น เเละจะสอนลูกๆให้ดื้อน้อยลงเพื่อให้เเม่คนนี้สบายขึ้น