คนโปรดของวิศวะ

คำโปรย :

'คนโปรด’ ของทุกคน... อาจมีได้หลายคน แต่ ‘คนโปรด’ หนุ่มวิศวะหน้าดุคนนี้... มีได้แค่คนเดียว


‘เพลิง’ ช่างแต่งรถและนักแข่งหนุ่มหน้าโหดแห่งคณะวิศวะฯ เขาขึ้นชื่อเรื่องความพูดน้อย ดุ ห่าม ปากแข็ง
และไม่เคยยอมลงให้ใคร

วันๆ สิงอยู่แต่อู่ซ่อมรถ จนเพื่อนร่วมกลุ่มคิดว่าผู้ชายอย่างเขาคงจะครองตัวเป็นโสดเพราะไม่ชอบยืนรอใคร


จนกระทั่งวันหนึ่ง... เด็กสาวร่างเล็กจากคณะบริหารธุรกิจก้าวเข้ามาในโลกของเขา...


‘ใบเฟิร์น’ นักศึกษา ปี 1 คณะบริหารฯ และลูกสาวร้านดอกไม้ผู้มาพร้อมกับความสดใส นุ่มนวล แต่หนักแน่นและกล้าพูดตรงๆ

เธอคือคนเดียวที่ทำให้ช่างหน้าดุยอมกลืนน้ำลายตัวเองทุกคำ ยอมมายืนรอหน้าตึกเรียน ยอมกินของที่ไม่ชอบ

และยอมเปิดพื้นที่หัวใจให้ใครสักคนเข้ามา



********************

ตัวอย่างบางตอน



"พี่ไม่เคยเป็นแบบนี้กับใคร" เพลิงพูดต่อด้วยน้ำเสียงนิ่งขรึม

"ปกติพี่มีเรียนก็เรียน มีงานที่อู่ก็ทำ เสร็จแล้วก็กลับ ไม่เคยคิดว่าจะต้องไปหาใครทุกวัน"

ชายหนุ่มหลุบสายตาลงเล็กน้อย ก่อนหันกลับมามองหน้าเธออีกครั้ง

"แต่ช่วงนี้พี่กลับคิดว่า วันนี้จะได้เจอเธอไหม พรุ่งนี้เธอมีเรียนหรือเปล่า ถ้าว่างจะไปหาได้ไหม... พี่ไม่เคยอยากเจอใครทุกวันแบบนี้มาก่อน"

ใบเฟิร์นก้มมองมือของตัวเองที่ประสานกันอยู่บนตัก สองแก้มเริ่มร้อนผ่าวเพราะความตรงไปตรงมาของผู้ชายปากแข็งที่นั่งอยู่ตรงหน้า

"พี่ไม่อยากให้เราคุยกันไปเรื่อย ๆ โดยไม่รู้ว่าเราเป็นอะไรกัน" เพลิงย้ำด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

ก่อนเอ่ยประโยคสำคัญออกมารวดเดียว ราวกับไม่ต้องการเปิดโอกาสให้ตัวเองลังเลอีก

"พี่อยากเป็นแฟนเธอ"