สตรีเช่นข้าท่านว่าร้ายมิใช่หรือ แล้วเหตุใดท่านจึงปักใจรัก

"สตรีเช่นข้า ท่านว่าร้ายกาจมิใช่หรือ... แล้วเหตุใดท่านจึงตามมาจองล้างจองผลาญข้าถึงที่นี่!"

"หากข้ารังเกียจเจ้าจริง ข้าคงไม่ยอมทิ้งราชสำนัก แล้วพลิกแผ่นดินตามหาเจ้ามาตลอดสี่ปีเช่นนี้หรอก... แล้วเหตุใดข้าถึงปักใจรักเจ้าเพียงผู้เดียวจนแทบเป็นบ้าเล่า ฉู่ฉู่!"

ท่านราชครูจอมเผด็จการยอมละทิ้งศักดิ์ศรี ยอมคุกเข่าติดสินบนเจ้าก้อนแป้งด้วยสารพัดขนมหวาน เพื่อหวังจะใช้ลูกสาวเป็นใบเบิกทางปีนขึ้นเตียงแม่ให้สำเร็จ...