เมื่อรัก(แรก) ผลิบาน

เมื่อรัก(แรก)ผลิบาน
ความรักบางเรื่อง ไม่ได้เริ่มจากคำสารภาพ… แต่เริ่มจากคนที่ยืนอยู่ข้างเธอมาตลอด

"ฉันเคยคิดว่าตัวเองเป็นดอกทานตะวันที่หันเข้าหาแสงแดดโดยไม่รู้ตัว แต่พอวันหนึ่งแสงแดดนั้นขยับเข้ามาใกล้ ฉันกลับเพิ่งรู้ว่า...คนที่ฉันอยากอยู่ใกล้มาตลอด คือคนคนเดียวกับที่ฉันกลัวจะสูญเสียมากที่สุด"

"ผมเคยคิดว่าการเป็นแสงแดดให้ดอกทานตะวันดอกหนึ่ง แค่ได้เฝ้ามองเธอเติบโตอยู่ตรงนี้ก็คงเพียงพอแล้ว แต่พอวันหนึ่งหัวใจเริ่มเรียกร้องมากกว่าคำว่าเพื่อน ผมกลับเพิ่งรู้ว่า...สิ่งที่ยากที่สุดไม่ใช่การรักเธอ แต่คือการยอมเสี่ยงสูญเสียเธอ เพื่อให้ได้รักกันจริง ๆ"

——————————————

ผมเปิดห้องแชตของทานตะวัน ก่อนพิมพ์ข้อความลงไปช้า ๆ
SUN: ตะวัน ฉันชอบเธอ
นิ้วหัวแม่มือค้างอยู่เหนือปุ่มส่ง เพียงแค่กดลงไป ทุกอย่างอาจเปลี่ยนไปตลอดกาล เธออาจดีใจ อาจตกใจ หรืออาจไม่อยากมองหน้าผมอีกเลย
สุดท้ายผมจึงลบข้อความนั้นทิ้ง แล้วพิมพ์ใหม่

——————————————

SUN: พรุ่งนี้อย่าตื่นสาย
ทานตะวัน: รู้แล้วน่าาา
ทานตะวัน: เจอรูปเก่า แกไม่มองกล้องเลย แล้วมองอะไรอะ
หนึ่งนาทีผ่านไป สองนาที
SUN: มองคนที่ชอบ
ฉันนิ่งค้าง ในรูปมีเพียงฉันกับเขา ไม่มีคนอื่น ไม่มีใครอยู่ข้าง ๆ
แล้วคนที่ซันมองคือใคร… หรือว่า…

——————————————

ฉันโน้มตัวลงไปจูบเขาอีกครั้ง คราวนี้ซันเป็นฝ่ายยกมือขึ้นประคองใบหน้าฉันไว้ จูบของเขาอ่อนโยนแต่มั่นคง ลึกซึ้งขึ้นทีละนิด จนเรี่ยวแรงของฉันหายไปหมด

เขาแตะหน้าผากกับหน้าผากฉัน ลมหายใจอุ่นจัดรินรดปลายจมูก

"ตะวัน…" เสียงทุ้มแหบพร่ากระซิบ "คืนนี้… เราขอกอดเธอตรงนี้ได้ไหม"

"อืม… กอดเราสิ"

ซันยิ้มบาง ๆ เป็นรอยยิ้มที่ทำให้ฉันรู้สึกราวกับเป็นสิ่งล้ำค่าที่สุดในโลกของเขา มือหนาที่วางอยู่ตรงเอวค่อย ๆ เลื่อนสอดเข้าไปใต้เสื้อยืดตัวหลวม ปลายนิ้วอุ่นจัดลูบไล้ไปตามแผ่นหลังอย่างเชื่องช้า ราวกับกำลังจดจำรูปร่างของฉันไว้ทีละตารางนิ้ว ก่อนจะค่อย ๆ ถอดเสื้อของฉันออก แล้วถอดเสื้อของตัวเองตามไปอย่างไม่เร่งรีบ

แสงไฟสีอุ่นจากโคมไฟตัวใหม่ที่เราเพิ่งเลือกซื้อมาด้วยกัน ตกกระทบผิวเปลือยของเราสองคน ซันไม่ได้รีบร้อน เขาเพียงมองฉันด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความชื่นชม

"สวยจัง..." เขาพึมพำชิดริมฝีปาก ก่อนจะค่อย ๆ ก้มหน้าลงมาหา

…

"ซัน... อื้อ... อย่าแกล้ง..." ฉันซบหน้าลงกับบ่ากว้าง กระซิบอ้อนเสียงสั่น

ซันหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ จูบขมับฉันอย่างเอ็นดู

"ไม่ได้แกล้งครับ... แต่อยากให้เธอรู้สึกถึงเราชัด ๆ"